Ga naar de inhoud
Let op: Om het voor u gemakkelijk te maken, gebruikt deze website cookies. Akkoord Niet oké.
David Vanden Eynde

Copywriters: wat drijft hen? Waarvan worden ze warm of koud? Neem een kijkje achter de schermen!

Blogposts door David

David
Naam
David Vanden Eynde
Bouwjaar
1981
Functie
Copywriter
Provincie
Vlaams-Brabant

Artificiële intelligentie (AI) sluipt stilaan ons dagelijkse leven binnen. Zelfrijdende auto’s, drones en binnenkort ook schrijfrobots?

Woordkunstenaar van vlees en bloed

Laten we u – en onszelf – al maar meteen geruststellen. Zover is het nog niet en zal het ook niet meteen komen. Natuurlijk leven we in snel evoluerende tijden en de AI-technologie staat geen dag stil. Maar waarom kiest u voor een copywriter? Omdat u op zoek bent naar een woordkunstenaar

copywriter van de toekomstdie uw boodschap vermenselijkt en ervoor zorgt dat ze mensen raakt, overtuigt en actie doet ondernemen.

En wie kunstenaar zegt, zegt passie. Het buikgevoel, de nieuwsgierigheid en de empathie van een copywriter vervangen door een kunstmatig alternatief zal nog niet voor morgen zijn.

 

Hebt u een eigen verhaal, een unieke werkwijze of een speciale stijl? Dan neemt een robot uw job niet zomaar over

Ja, ook in de copy- en contentwereld deed AI haar intrede. Algoritmes slagen er nu al in om inhoud te scannen en op basis van bestaande teksten nieuwe artikels te produceren. Maar waarop zijn die gebaseerd? Op content die werd geschreven door … copywriters. Mensen van vlees en bloed die bronnen checken, opzoekingswerk verrichten en nadenken over welke strategie ze inzetten. En daartegen is geen computerkruid gewassen.

Omwenteling

In de autowereld staat AI wel al verder. Hoe leerde u met de wagen rijden? Door de techniek aan te leren. Dat kan een computer evengoed. Die doet geen denkwerk, maar neemt een procedure over.

Dat AI ons leven drastisch zal veranderen, staat dus buiten kijf. Maar hebt u een eigen verhaal, een unieke werkwijze of een speciale stijl? Dan neemt een robot uw job niet een-twee-drie over. Die menselijke eigenheid valt niet zomaar te kopiëren of in een procedure te gieten.

Wat weet u over AI? Welke gevolgen vreest u of juicht u nu al toe? Laat het ons weten!

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Belezen.

Het einde van 2017 nadert. Weer 365 dagen om op terug te blikken. Met weemoed. Maar evengoed met trots! Want ook in 2017 persten wij bij Schrijf.be een massa leuke blogs, interviews, tips, ... uit onze pen. Zonde om die zomaar op zolder te laten verkommeren. Daarom zet iedere Schrijfbe'er zijn drie favorieten van 2017 voor u op een rijtje. Als toemaatje krijgt u er telkens zijn of haar lievelingslinkje bij.

 

leestips

De favorieten van ... David

1. Copywriting? Seizoensarbeid!

Collega Marlies vertaalt de meerwaarde van een copywriter op voortreffelijke wijze. Tegelijk is deze bijdrage een schoolvoorbeeld van stielkennis en creativiteit. 

2. Tien voor Taal, waer bestu bleven?

Omdat ik best wel een nostalgische ziel ben. En omdat de invalshoek perfect paste binnen ons Vlaamderlands-thema én heel wat mensen aansprak. De reacties op onze sociale media spraken boekdelen.

3. Jan Hautekiet: "Taal is een spel met afspraken"

Een van mijn eerste wapenfeiten als kersverse Schrijfbe’er en dat meteen met een 'instituut' om
U tegen te zeggen. Het interview was bovendien een goede insteek om de discussie over taalverschillen tussen Vlamingen en Nederlanders op gang te trekken.

 

Lievelinkje

Wat moet ik posten op LinkedIn?

Jeugdig enthousiasme in combinatie met ondernemingszin: een frisse kijk op LinkedIn als werkinstrument. Een aanrader voor al wie met een onbevangen blik wil bijleren.

 

Het zat er al een tijdje aan te komen en nu is het zover. Wilt u een tweet de wereld insturen? Dan beschikt u ​vanaf nu over 280 tekens in plaats van de bijna legendarische 140. Moeten we daar blij om zijn of net niet? Schrijfbe'er én Twitteraar David laat er zijn licht over schijnen.

Bliksemafleider

Al van bij de start in 2006 is Twitter hét kanaal voor korte en snelle berichtjes. Jarenlang hielden verwoede Twitteraars over heel de wereld angstvallig de grens van 140 tekens in de gaten telkens als ze een tweet verstuurden.

Na een proefperiode bij een beperkte groep Twitteraars was de kogel door de kerk: uw tweet mag vanaf nu 280 tekens lang zijn. In een blogpost beklemtoonde Twitter dat die beslissing is ingegeven door de gebruikers. Vele Twitteraars hadden het moeilijker en moeilijker om hun boodschap compact genoeg te verpakken. Daarom laat een steeds groter wordende groep Twitter links liggen. 

twitter 280 tekens

Maar communicatie-experts zien nog een andere reden: imagebuilding. Twitter groeit niet snel genoeg naar de zin van de aandeelhouders én ondervindt erg veel hinder van al te ijverige Twitteraars zoals de Amerikaanse president Trump.

De aanhoudende stroom negatief nieuws over pestgedrag en misbruik via Twitter zou de wetgever er wel eens toe kunnen aanzetten om strengere regels op te leggen. Dat zou een enorme rem op de groei zijn en dat wil de socialmediagigant koste wat het kost vermijden. In dat klimaat is positief nieuws niet alleen een opsteker, maar ook een ideale bliksemafleider.

Much ado about nothing

Wat verandert er voor u? Op het eerste gezicht niet zo veel. Bij een eerdere test zag Twitter in de eerste dagen het aantal tweets tussen 140 en 280 tekens exponentieel stijgen. Maar de testende Twitteraar ging al gauw weer over tot de orde van de dag. Het aantal tweets met meer dan 140 tekens stabiliseerde op 5 procent. Twitter is er dus gerust in.

De vele Twitteraars die meteen een kruistocht startten tegen te lange tweets zijn dat voorlopig nog wat minder. Hun boodschap is steevast: nee aan de 280 tekens. Twitter zal kort en bondig zijn of zal niet zijn!

De kogel is door de kerk: uw tweet mag vanaf nu 280 tekens lang zijn

Wie er alvast niet om maalt? Japanners, Zuid-Koreanen en Chinezen. Want voor hen verandert er niets. Eén teken staat in hun talen vaak voor één lettergreep. Daardoor hebben ze sowieso minder tekens nodig om hun boodschap duidelijk te maken.

Much ado about nothing, zouden we dus kunnen besluiten. Voor definitieve conclusies is het dan wel nog te vroeg, maar wij houden alvast onze vinger aan de Twitter-pols!

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands

Wat gebeurt er als je een Nederlandse en een Vlaamse taalliefhebber tegenover elkaar zet voor een debat? De makers van het praatprogramma Café De Buren voegden de daad bij het woord. De Nederlandse sociolinguïst Jan Stroop  en de Vlaamse auteur Geert Van Istendael kruisen de verbale degens.

Bezorgdheid

Bezorgdheid: dat is wat blijkt uit het relaas van beide taalkenners. Behalve een rommelige ruimtelijke ordening heeft de Vlaamse bouwwoede in de jaren zestig en zeventig nog een kwalijk gevolg gehad, meent Geert Van Istendael. "Mensen gingen ageren tegen dialecten en schaamden zich ervoor. In hun verkavelingen zwoeren ze het dialect af, maar waren ze ook te lui om Algemeen Nederlands te leren. Denk maar aan uitdrukkingen als oe noemde gij. Het Verkavelingsvlaams  was geboren."

In Nederland ziet Jan Stroop dan weer met lede ogen aan hoe het Poldernederlands alsmaar verder doordringt in het dagelijkse leven. Nederlanders zijn de correcte uitspraak van hun taal verloren. Dat doet Stroop besluiten dat er twee soorten Nederlands zijn ontstaan. "Nederlanders pinnen en Vlamingen halen geld af. Vlamingen en Nederlanders begrijpen elkaar niet meer en de tussentaal krijgt alsmaar vastere voet aan de grond aan beide zijden van de grens. Waarom ondertitelt Eén het Nederlandse tv-programma Baantjer ? Omdat Vlamingen de Nederlandse acteur Piet Römer die gestalte geeft aan het hoofdpersonage, eenvoudigweg niet verstaan."

Vrijheid blijheid

Geert Van Istendael ziet het anders. "Er is maar één Nederlands, en binnen die taal zijn er talloze varianten zoals dialecten, streektaal en vreemde invloeden. Laat duizend bloemen bloeien, zeg ik altijd."

Wat borrelt er spontaan bij u op als u denkt aan uw taal? Spreken we allemaal een en hetzelfde Nederlands of tateren we er lustig op los in onze eigen Vlaamse of Hollandse streektaal? Kruip in uw pen en vertel ons wat u denkt.

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands

placeholder

Als BRT-producer van kinderprogramma’s voelde hij eind jaren tachtig de hete adem van de Nederlandse publieke omroep in de nek. Vandaag staat Wim Vanseveren aan het hoofd van deBuren, het Vlaams-Nederlands huis voor cultuur en debat. “Taalverschillen tussen Vlamingen en Nederlanders mogen er zijn, zolang ze de deur niet openzetten voor wederzijds onbegrip.”

Nauwere band met noorderburen

Wim Vanseveren staat ons met plezier een gesprek toe, maar benadrukt dat hij dat doet als taalliefhebber, germanist en Vlaming. "Gaat het over taalbeleid, dan laat ik graag de eer aan mijn collega’s van de Nederlandse Taalunie om de gepaste uitspraken te doen."

"Toen ik in januari 1988 als kersverse BRT-producer mijn eerste stappen in de wereld van kinderprogramma’s zette, was de Nederlandse publieke omroep alomtegenwoordig in Vlaanderen. Geen wonder dat de band met Nederland toen veel hechter was dan nu. Maar staat het in de sterren geschreven dat we alsmaar verder uit elkaar groeien? Nee, zeker niet. Mijn oudste kleinzoon is twaalf en kijkt niet meer naar tv zoals u en ik dat deden als kind. De jeugd kijkt vandaag meer dan ooit online naar Nederlandse vloggers, youtubers en rappers. Zo bouwen jongeren opnieuw een nauwere band op met onze noorderburen."

Standaardnederlands?

"Dat er verschillen zijn tussen Vlamingen en Nederlanders, is voor mij dan ook geen punt. Waaraan ik me wel vreselijk erger? Dat het Standaardnederlands alsmaar minder in zwang is. Als producer van Buiten de Zone had ik daarover voor het eerst discussies die ik verloor, onder meer met Bart De Pauw. 'Ja maar, Wim,' kreeg ik steevast te horen, 'jongeren spreken nu eenmaal geen gekuiste taal.' Ik begreep dat wel, maar zonder Standaardnederlands komt er zand tussen mijn taalmolen. Ik heb dat houvast nodig om te weten in welk taalregister ik me begeef. Net daarom had ik het altijd moeilijk met de evolutie naar streektaal."

"Toch maakten de jaren me milder. Al kan ik er nog steeds niet bij dat sommige acteurs geen Standaardnederlands praten. Spelen ze een dokwerker of een pooier? Oké, dat ze dan hun taal aan hun personage aanpassen. Maar daarbuiten zou je toch Standaardnederlands mogen verwachten, als ze een klassiek repertoirestuk vertolken bijvoorbeeld? Dat hoort gewoon bij het metier. Een Engelse tolk meet zich toch ook geen Cockney-accent aan?"

"Die evolutie hangt heel erg samen met de tijd waarin we leven. De lossere zeden en normen hebben een invloed op onze taal. De Nederlandse student die zijn professor mailt met de aanhef: 'Hey, volgende week kom ik bij je langs', is maar een van de gevolgen. In Vlaanderen zouden studenten dat niet zomaar durven."

Leren van elkaar

"Zo komen we bij de Nederlandse directheid die de behoedzame Vlaming wel eens als arrogantie of betweterigheid interpreteert. In Nederland is er een opendebatcultuur, die wij in Vlaanderen niet kennen. Het Nederlands Debat Instituut in Hilversum is zelfs opgericht om die debatcultuur te promoten en uit te breiden. Dat zie ik hier in Vlaanderen nog niet meteen gebeuren. Daarom vind ik het zo belangrijk dat we met deBuren het debat in Vlaanderen activeren."

"Leren van elkaar, dat doen we bij deBuren elke dag. Presenteren, produceren, inspireren en verbinden: dat zijn de vier toverwoorden waarmee we de culturele samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland willen bevorderen. Dat deBuren zich in Brussel vestigde, is dan ook geen toeval: geen betere etalage voor de 23,5 miljoen Nederlandssprekenden dan de hoofdstad van Europa. En best wel belangrijk als je weet dat het Nederlands de achtste taal in Europa is."

Uitwisseling

"Elk jaar organiseren we zowat 160 fysieke activiteiten. Zo ondersteunen we een uitwisselingsproject tussen studenten van het RITCS en de Hogeschool van Amsterdam. De scholieren zitten een week samen in het Amsterdamse Lloyd Hotel en komen terug met vaak schitterende documentaires."

"Ook onze reeks citybooks speelt een belangrijke rol. We droppen auteurs en fotografen in een Nederlandse stad en zij komen naar huis met een uniek verhaal. Zo ging schrijfster Kristien Hemmerechts op ontdekkingstocht in Haarlem. Haar relaas lees je na afloop online."

"Dat we de lat hoog leggen, blijkt uit onze samenwerkingsovereenkomst met de drie Nederlandse provincies die grenzen aan Vlaanderen. Als dat akkoord helemaal rond is, besteedt 'Grensverleggers' gedurende drie jaar 200.000 euro aan culturele uitwisselingsprojecten tussen Vlaanderen en Zeeland, Noord-Brabant en Limburg."

"Elkaar dingen bijbrengen: daar draait het voor mij om. Waarmee worstelen wij, hoe pakken ze het in Nederland aan, en vice versa? Neem nu de besturen van publieke culturele organisaties. In Vlaanderen zijn die nog altijd heel politiek gekleurd, terwijl onze noorderburen op zoek gaan naar het juiste profiel voor de job, los van een politieke strekking. Daar kunnen we in Vlaanderen een puntje aan zuigen. Zulke leerprocessen zijn dan ook heel heilzaam."

Diversiteit

"Ik vind het initiatief van een commerciële organisatie als Schrijf.be lovenswaardig. Jullie bekijken de zaken pragmatisch en staan niet met het opgeheven vingertje te zwaaien. De verschillen zijn er en het is dan ook geen misdaad om die te benoemen en naar oplossingen te zoeken. Onlangs moest ik een afspraak maken met Peter Vandermeersch (Vlaming en hoofdredacteur van de Nederlandse krant NRC Handelsblad, DVE). We spraken af in de namiddag, maar voor een Nederlander is dat de 'vooravond'. Onze 'namiddag' is in Nederland de 'middag'. Toen we het ontdekten, moesten we een ander moment prikken.

Dat er dus nood is aan vervlaamsing of vernederlandsing van commerciële boodschappen, begrijp ik dan ook best."

 

Elkaar dingen bijbrengen. Daar draait het voor mij om. Waar worstelen wij mee, hoe pakken ze het in Nederland aan en vice versa?

 

“Anderzijds: praktische taalmoeilijkheden zoveel mogelijk uitvlakken is goed, maar mag niet leiden tot schraalheid. De taal- en cultuurverschillen zijn een verrijking voor Vlaanderen en Nederland. In mijn contacten met Nederlanders merk ik dat ze onze uitdrukkingen vaak niet kennen, maar ze wel appreciëren en doorgaans ook vlot begrijpen. Een voorbeeld? Een kat vindt er haar jongen niet in terug. Dat vond mijn Nederlandse gesprekspartner prachtig en hij snapte het meteen.”

Gods woord

"Zo heb ik heel lang een lijst bijgehouden van alle Nederlandse uitdrukkingen die ik Nederlanders tijdens meetings in de mond hoorde nemen. 'Het gaat erin als Gods Woord in een ouderling' is een mooie uitdrukking. De Vlaamse vertaling? 'Het gaat erin als zoete koek.' Een ouderling heeft het pastoraal toezicht over een kerkgemeente. Vandaar de Nederlandse associatie."

"Taal moet kleurrijk en creatief zijn. Het zou toch zonde zijn als we al die rijkdom aan ons laten voorbijgaan? Door het verdwijnen van dialecten zie ik onze taal minder divers en plastisch worden. De nuances die mijn generatie nog in haar taalgebruik bracht, zijn nu al minder uitgesproken. Het Verkavelingsvlaams heeft dan ook niet diezelfde flair. Ik kan alleen maar hopen dat we erin slagen om onze – gemeenschappelijke! – taal dynamisch en divers te houden."

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands.

De Lage Landenlijst-foto VRT

De afgelopen weken liet Schrijf.be vele stemmen horen in het debat over de taalverschillen tussen Vlamingen en Nederlanders.

De behoefte aan vervlaamsing  en vernederlandsing  van teksten kwam meermaals naar boven.
Maar gaat het over muziek? Dan begrijpen Vlamingen en Nederlanders elkaar nog wel spontaan. Dat blijkt overduidelijk uit de tweede editie van de Lage Landenlijst.

In die vriendschappelijke muzikale interland praatten radiocoryfee Jan Hautekiet  en oer-Nederlander Jan Douwe Kroeske een dag lang de mooiste Nederlandstalige hits aan elkaar.

Radiozenders Radio1 en NPO Radio 5 sloegen al voor de tweede keer de handen in elkaar voor deze hoogmis van de muziek der Lage Landen. En met een licht overwicht voor Vlaanderen blijft de top tien ook dit jaar in (taal)evenwicht: zes vermeldingen voor Vlaanderen, vier voor Nederland.

Vorig jaar hielden Ramses Shaffy en Liesbeth List de eer van oranje hoog op de eerste plaats. Dit jaar is Vlaanderen aan de beurt. 'Ploegsteert' van Het Zesde Metaal voert een jaar lang de Lage Landenlijst aan.

 

Maar met namen als Jacques Brel, Frank Boeijen, Wim Sonneveld en Raymond van het Groenewoud zit het echt wel goed met die Nedervlaamse eenheid.

Geen beter bewijs dat muziek een universele taal is die grenzen doet vervagen en Vlamingen en Nederlanders spontaan samenbrengt.

Smelt u ook voor Nederlandstalige muziek? Laat ons dan weten welke songs u ontroeren, ergeren of verbazen. Eigen Vlaamse lof of Nederlandse bewondering? Brand hieronder los!

Hiermee brengen we u alvast in de sfeer:

 

 

 

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands.

Sofie BegineHaar passie voor taal groeit nog elke dag. Een bewijs daarvan is haar derde boek dat dit najaar verschijnt. Met Wa zegt ge? Vlaamse spreektaal voor anderstaligen wil taaltrainer Sofie Begine de Vlaamse spreektaal verstaanbaar maken voor anderstalige Belgen. Maar ook meer en meer Nederlanders vinden de weg naar Sofie’s project Goesting in taal.

Vlaamse spreektaal

"Wij Vlamingen hanteren specifieke woorden die anderstaligen niet altijd goed vatten. Die Vlaamse spreektaal bekendmaken bij wie een andere moedertaal heeft: daarmee ben ik dagelijks bezig. En hoewel ik focus op anderstalige Belgen, bespeur ik meer en meer interesse bij onze noorderburen."

"Als taalleerkracht ondervond ik dagelijks aan den lijve hoe moeilijk anderstaligen het hebben om onze spreektaal te verstaan. Je hebt inzicht nodig in de vele accenten en dialecten om een gesprek bij de bakker of in de supermarkt écht te begrijpen. Met een cursus Standaardnederlands alleen sta je maar moeilijk je mannetje."

Ge en gij

"Ik kan me heel goed vinden in jullie project. Visies die vertrekken vanuit de praktijk hebben bij mij altijd een streepje voor. En dat valt me bij Schrijf.be heel erg op. Geen top-downperspectief maar wel een nuchtere analyse: wat is het probleem en hoe pakken we het aan? Een boodschap moet aankomen. En dan is het belangrijk dat de ontvanger meteen mee is. Is dat niet zo? Dan moet je ingrijpen."

"Natuurlijk is standaardtaal belangrijk. Maar blind zweren bij Standaardnederlands is zinloos. Hoewel vele Vlamingen zich blijven storen aan taalfouten als noemen in plaats van heten, ben ik geen fan van de concepten correct of niet correct. Ik bekijk taal liever vanuit de praktijk. Wat is er bijvoorbeeld mis met ge en gij? Inderdaad: niemand gebruikt ze in een presentatie, maar in de omgangstaal kraait er toch geen haan naar? Integendeel: je en jij komen bij ons vaak geforceerd over."

Blind zweren bij Standaardnederlands is zinloos

Nieuwe wereld

"Anderstaligen met dat soort nuances vertrouwd maken. Daarvoor zet ik me met hart en ziel in. Dat er nood aan is, bewijst het verhaal van een anderstalige dame. Zij dacht jarenlang dat haar Vlaamse echtgenoot hun kinderen aansprak met u. De uw in 'doe uw schoenen aan' of 'zet uw boekentas weg' was voor haar een beleefdheidsvorm. Waarom? Omdat ze het zo had geleerd in de les Nederlands. Toen ik haar duidelijk maakte dat we in Vlaanderen wel vaker u gebruiken in de spreektaal, ging er een wereld voor haar open. Op zulke momenten besef je dat je met iets nuttigs bezig bent."

"Voor anderstaligen die in Vlaanderen wonen en werken, is een goede kennis van de spreektaal dus meer dan een detail. Toch betekent dat niet dat alleen de spreektaal belangrijk is, want er is een standaardtaal in Nederland en een in Vlaanderen. Laten we beide varianten omarmen, erdoor gefascineerd raken én erkennen dat ze evenwaardig zijn."

 

Meer Sofie Begine

Sofie Begine’s gastblog op De Taalfluisteraar

Sofie Begine op Facebook

Sofie Begine op taalverhalen.be

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands.

Cath Luyten

Opgegroeid in Koewacht op de flinterdunne grens tussen Vlaanderen en Nederland, ontdekte ze al heel vroeg dat Vlamingen en Nederlanders anders zijn. Die fascinatie voor onze noorderburen vertaalde zich in het populaire Eén-programma Buurman wat doet u nu? Net voor de start van het nieuwe seizoen – waarin ze opnieuw kind aan huis is bij menig bekende Nederlander – maakt presentatrice Cath Luyten graag even tijd voor Schrijf.be.

Taalkameleon

"Geen dorp is méér Vlaanderen en Nederland tegelijk dan Koewacht, het decor van mijn jeugd. Ging je naar de bakker, dan was je in Vlaanderen. Maar liet je je fiets repareren bij de fietsenmaker ernaast? Dan moest je naar Nederland. De Vlaams-Nederlandse grens sneed ook het dorpscafé Benelux mooi doormidden."

"Daardoor switchte ik als kind vaak onbewust tussen het Nederlands van hier en dat van daar. Wilde ik goed begrepen worden door een Nederlander? Dan sprak ik Standaardnederlands. Wilde ik iets gedaan krijgen van een Vlaming? Dan hield ik het bij mijn Vlaamse moedertaal. Het getuigt van respect voor je gesprekspartner als je je zoveel mogelijk onderdompelt in zijn wereld. Dezelfde taal spreken, is daarbij een grote hulp."

"In mijn job als reporter komt die ervaring me elke dag weer van pas. Filmen we in Nederland en wil ik dat ze mij schattig vinden? Dan speel ik mijn Vlaamse klanken uit. Maar wil ik mijn gesprekspartner keihard overtuigen? Dan haal ik mijn beste Standaardnederlands boven."

Rijke Hollandse taal

"Of Vlamingen en Nederlanders de laatste twintig jaar uit elkaar zijn gegroeid? De magie die uitstraalde van de Nederlandse televisie in de jaren zeventig en tachtig, is definitief verdwenen. Jos Brink en Robert Long moesten wijken voor Gert Verhulst en Koen Wauters. Vlaanderen werd zelfbewuster en vindt nu ook zijn gading op het Vlaamse scherm. Mijn nostalgische ziel vindt dat wel wat jammer. Maar dingen veranderen nu eenmaal.

Of toch niet helemaal. Mijn negenjarige zoon dweept met Nederlandse vloggers en youtubers en neemt soms woorden in de mond die Frank (Raes, sportjournalist en echtgenoot van Cath, DVE) en ik nooit gebruiken. Als hij zegt: 'Ik krijg er het heen-en-weer van', dan vind ik dat stiekem best cool. Nederlanders zijn meestal heel beeldend in hun uitdrukkingen. In onze Vlaamse taal heb je dat veel minder. Je taalpad verbreden, is een grote rijkdom, toch?"

Wil ik dat ze mij  in Nederland schattig vinden? Dan speel ik mijn Vlaamse klanken uit.

"Ik maak me meer zorgen over de twitter- en sms-taal van tegenwoordig: manke zinsconstructies, woorden die niet worden afgemaakt en allerlei vreemde afkortingen. Misschien is die bezorgdheid wel overdreven. Zo veegde Guy Mortier, toenmalig hoofdredacteur van Humo, mij ten tijde van De Kazakkendraaiers stevig de mantel uit. Hij vond dat ik in dat programma te vaak 'ge' en 'gij' in de mond nam. Wanneer een gesprek wat gezelliger wordt, doe ik dat automatisch. Ik zag er dus geen kwaad in, maar misschien kijk ik nu wel door eenzelfde spiegel naar de jongere generaties?"

Taalbloopers

"Dat jullie teksten vervlaamsen of verhollandsen, begrijp ik maar al te goed. Ik doe het zelf ook, maar dan op televisievlak. Zo voorkomen we heel wat misverstanden. Het doet me denken aan een grappig voorval tijdens opnames in Nederland. De klankman – geluidsman bij onze noorderburen – vroeg onze gast of hij hem even mocht prikken (microfoontje op zijn hemd bevestigen, DVE). ‘Weet je wel wat prikken bij ons betekent?’ vroeg de gast ons met een dubbelzinnig lachje."

"Voor Buurman wat doet u nu trad ik een dag in de voetsporen van de Nederlandse televisiefiguur Prem Radhakishun. De productie briefde mij dat Prem na zijn radioshow – van middernacht tot twee uur ’s nachts – graag nog een eindje ging lopen. De producer raadde me dan ook aan om mijn joggingpak niet te vergeten. Toen ik met Prem terugkeerde van zijn radioshow, vroeg ik hem dan ook wanneer we nu gingen joggen. Waarop hij verbouwereerd reageerde met: "Wie gaat er nou joggen in het midden van de nacht?" Wat bleek? De goede man had de productie alleen duidelijk willen maken dat het best nog een eindje lopen was – stappen dus – vanaf de parkeerplaats van zijn wagen tot aan zijn huis (lacht)."

Taal van de liefde

"Ook in mijn privéleven was de Vlaams-Nederlandse tegenstelling wel eens een issue. Toen ik stage liep bij televisieproducent Joop van den Ende had ik een Nederlands vriendje. 'Ik zie je graag', fluisterde ik hem toe. Maar hij vond dat die uitdrukking onze liefde geen eer aandeed. ‘Je ziet een schilderij dat aan de muur hangt graag, maar toch geen mens?’ was zijn verbaasde reactie. Maar ‘ik hou van jou’ zeggen wij Vlamingen dan weer niet. De relatie is dus niet blijven duren (lacht).”

"Stuk voor stuk grappige anekdotes, maar ze bewijzen de behoefte aan goede communicatie tussen Vlamingen en Nederlanders. Dat je voor commerciële doeleinden teksten gaat vervlaamsen of verhollandsen, vind ik dus niet meer dan logisch. Maar alleen al om de charme te bewaren, moeten we de verschillen tussen Vlamingen en Nederlanders in het dagelijkse leven net koesteren."

Foto: Wouter Maeckelberghe

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands.

Sofie Mulders over taalZe groeide op in een klein dorp op een steenworp van de Nederlandse grens, was tien jaar leerkracht en werkt vandaag als journaliste. In 2015 publiceerde De Morgen haar artikelenreeks ‘grensgevallen’ over de verschillen tussen Vlamingen en Nederlanders. Schrijf.be sprak met Sofie Mulders over zelfbewuste Vlamingen, pinnende Nederlanders en worstelende copywriters.

Mind your language

"Ik kan me heel goed voorstellen dat een copywriter dagelijks met de taalverschillen tussen Vlamingen en Nederlanders worstelt", steekt Sofie Mulders van wal. "Dat een Nederlander gaat pinnen en een Vlaming geld afhaalt, is nu eenmaal belangrijk om weten als je een commerciële boodschap wilt laten overkomen."

"Dat je je voor wervende teksten en reclamecampagnes goed bewust moet zijn van de verschillen, begrijp ik dus best. Maar in het dagelijkse taalgebruik ontwaar ik toch geen grote communicatieruis tussen Vlamingen en Nederlanders." De verschillen zijn er, maar ze zijn wat mij betreft zeker niet groter geworden dan vroeger. Ik interview regelmatig Nederlanders en begrijp hen nog altijd even goed. Hoe dat komt? Omdat mijn gesprekspartners en ikzelf altijd Standaardnederlands spreken. Een noodzakelijke voorwaarde om elkaar goed te begrijpen."

VTM zorgt voor Vlaamse tsunami

"Vlamingen hebben lang een taal moeten spreken die ze als vreemd beschouwden. Tot de jaren zeventig zond de toenmalige BRT taalprogramma’s uit die de Vlaming onderwezen hoe hij correct ABN (Algemeen Beschaafd Nederlands, zoals dat toen nog heette) moest spreken. De term impliceerde meteen dat alles daarbuiten níét beschaafd was. En de taal die onze noorderburen spraken, werd beschouwd als dé correcte."

"De komst van VTM in 1989 heeft dat stramien doorbroken. Plots was er een forum voor tussentaal, en werd de Vlaming eindelijk zelfbewust over zijn taal. Zelfbewustzijn dat soms overvloeit in zelfgenoegzaamheid, wat jammer is. Er is niks mis met tussentaal, maar je kunt ze niet altijd gebruiken."

Ik kan me goed voorstellen dat een copywriter worstelt met taalverschillen tussen Vlamingen en Nederlanders

"Iedere Vlaming zou drie taalvarianten moeten beheersen: dialect, tussentaal en Standaardnederlands. Als Vlamingen en Nederlanders dat Standaardnederlands gebruiken, zullen ze elkaar altijd verstaan. Zo overbruggen ze probleemloos de kleine verschillen. Laat die Nederlander dus maar rustig pinnen (lacht)."

Taal is emotie

"Maar alles welbeschouwd, valt het met die taalverschillen nog wel mee. Als het gaat over mentaliteit, dan zijn de verschillen veel groter. Nederlanders staan bekend om hun directheid en zelfbewustzijn. Vlamingen om hun omfloerste, bedachtzame manier van communiceren. Nederlanders vinden dat afwisselend schattig of ergerlijk (lacht)." 

"Zo zie je ook dat taal een emotioneel gegeven is. Taal maakt veel los – anders zou Schrijf.be nu niet rond het thema Vlaanderen-Nederland aan het werken zijn. Maar taal werkt ook discriminerend. Als dochter van Vlaams-Brabantse ouders die verkasten naar het Limburgse Hamont-Achel mocht ik dat aan den lijve ondervinden. Aangezien ik het Limburgse dialect niet kende, werd ik al snel aanzien als iemand die 'niet van hier' is." 

"Ik sprak onlangs ook met mensen die naar België geëmigreerd waren en taallessen Nederlands hadden gevolgd. Vol zelfvertrouwen belandden ze in Brugge, om dan vast te stellen dat ze zowat niemand verstonden. West-Vlaams was geen onderdeel van hun cursus Nederlands (zuinig lachje)."

"En dan hoor je mensen vaak klagen dat 'die buitenlanders' onze taal maar moeten leren. Je mag dat verwachten, maar dan moet je zelf ook moeite doen om Standaardnederlands te spreken. Dát is de sleutel tot goede communicatie. Of het nu over praten met een Nederlander of een buitenlander gaat."

Sofie Mulders

  • Geschreven door David
  • op
  • in de Categorie: Vlaamderlands.

Missing link tussen Vlamingen en NederlandersEen verhaal van aantrekken en afstoten, van tricolore en oranje, maar ook van bedachtzaam en direct: Vlamingen en Nederlanders zijn al honderden jaren veroordeeld tot elkaar en toch weer niet. Om het met U2 te zeggen: ‘Can’t live with or without you’.

Botten of laarzen?

Taal verenigt mensen, en Vlamingen delen een taal met hun noorderburen. Waarom bestaat Nederbelgië dan niet? Omdat Vlamingen en Nederlanders elkaar niet altijd begrijpen. Wil een Vlaming in Nederland een paar botten kopen? Dan kijkt de verkoper vreemd op. “Botten heb je in je lichaam!” repliceert de man verwonderd. Komt diezelfde Vlaming voor een paar laarzen? Niets aan de hand. Het valt dus wel mee met die 'gemeenschappelijke' taal.

Gooi een Nederlandse reclamecampagne nooit zomaar op de Vlaamse markt

Vervlaams

De taal is niet het grootste verschil. De Vlaming past van nature op zijn tellen, koestert argwaan en zegt niet meteen wat hij denkt. 'Wees altijd direct', krijgt iedere Nederlander met de paplepel ingegoten. Onze noorderburen zeggen dan ook waar het op staat. Een marketeer gooit daarom een Nederlandse reclamecampagne nooit zomaar op de Vlaamse markt. De typisch Nederlandse aanpak werkt niet in Vlaanderen. Hoe lost een slimme marketeer dat op? Hij vervlaamst de campagne en laat ze klinken zoals de Vlaming ze wil horen: degelijk, eenvoudig en doordacht. Dan slaat ze ook lekker aan in Vlaanderen, toch?