Vervoeg ik nog maar pas het woord ‘bloggen’ zonder fouten, ben ik al bijna verslaafd aan het fenomeen. Ik leef al bloggend. Alles wat ik zie, hoor, lees, doe … is bloggy. In mijn hoofd is het één grote blog.

Zij kon het bloggen niet laten

Het begint op een dinsdagavond, met een Schrijf.leer over onze nieuwe blog. Wim vertelt waarom, Stefan hoe. En ik denk: niet echt iets voor mij. Vijf dagen later blog ik over mijn nakende verslaving! En moet alles wijken voor mijn creatieve driften. Ik denk in blogzinnen, en neem mijn recorder overal mee. Ik wil geen woord van mijn eigen gedachten vergeten. Zo liep ik vanmorgen in het park. In mijn ene hand de leibanden van drie honden, en in mijn andere hand mijn recorder. Terwijl ik hardop mijn nieuwste blog insprak. Er stonden mensen stil om naar mij te kijken.

En de copywriter, zij blogde voort

Bloggen ja, maar met mate. Zo doe ik het vanaf nu. Dus schrijf ik één blog per week. Niet meer, en niet minder.