Ik zit met kleine oogjes voor mijn scherm. Nee, ik heb geen bril nodig. Ik ben gewoon een beetje moe. We zijn gisterenavond iets gaan eten met de collega’s. Tot … 2 uur. Tja, bij Schrijf.be wordt er hard gewerkt. Maar ontspannen we? Dan gaan we er ook helemaal voor.

Leven in de brouwerij

De avond begon op het terras van Grand Café Lamot. Vroeger een brouwerij, nu een congres- en erfgoedcentrum. En vooral een lekkerrrrr restaurant. We taxeerden voorbijgang(s)ters, namen idiote foto’s, lachten ons een kriek of vijf en genoten van de gekoelde rode (!) huiswijn. (bedankt, Wim )

Timemanagement

Daarna verlegden we ons actieterrein naar de Barramundo. Elke en Ilse haakten helaas af, maar Tom, Wim en ik gingen dapper door. Het werd later en later. En hoe straffer de cocktails werden, hoe straffer de verhalen. Tot we plots het hele terras voor ons alleen hadden. En mijn horloge op onverklaarbare wijze was versprongen naar half 2 …

Workaholics

We zijn dan maar wijselijk huiswaarts getrokken. Want zoveel overuren, dat kan niet gezond zijn. En vandaag? Zijn we allemaal weer netjes op post. De ene al wakkerder dan de andere. Wat een mens toch moet overhebben voor z’n job …