Sinds september volg ik avondles Frans. Elke woensdag ruil ik mijn comfortabele zetel (inclusief dekentje) voor een harde stoel in een kil klaslokaal. Dapper, vind ik. Nodig ook, denk ik. Want mijn kennis van het Frans was onder een dikke stoflaag terechtgekomen. Maar als ik deze winter weer de skilatten aanbind in de Ardennen, wil ik een aardig mondje Frans spreken.

Smirting tijdens de brunch

Gisteren leerde ik over les mots valises. Of kofferwoorden. Dat zijn neologismen waarin bestaande woorden met elkaar gecombineerd worden. Contaminaties, maar dan met opzet gecreëerd. Zo heb je clavardage (clavier en bavardage). Een babbel via het toetsenbord, of simpelweg een chat. Een ander voorbeeld is courriel (courrier en électronique). Elektronische post dus, om niet te zeggen e-mail. Leuk toch, taal. Een nieuw woord nodig? Simpel! Men neme twee bestaande woorden, men voege ze samen, … et voilà. Ook het Engels kent een aantal kofferwoorden. En die klinken u wellicht bekender in de oren. Wat dacht u van brunch (breakfast en lunch), infotainment (information en entertainment) en pixel (picture en element). En mijn favoriet? Smirting (smoking en flirting). Dat ene woord geeft het sociale gebeuren weer waarbij rokers met elkaar staan te flirten. Wanneer ze als bannelingen samenhokken op plaatsen waar ze wél mogen roken.

En in het Nederlands?

Ik wachtte gisteren vol ongeduld op een resem voorbeelden uit onze eigen taal. Maar die kwamen niet. Volgens de leerkracht bestonden ze zelfs niet. Onmogelijk, dacht ik. Maar toegegeven, ik kon er zelf ook niet zo snel één vinden. Toen ik thuiskwam, bleek Wikipedia – voor de zoveelste keer – mijn rots in de branding. Concullega, natuurlijk! Een samensmelting van concurrent en collega. Volgende week ga ik naar de les met een Nederlands kofferwoord als bewijs. Maar eentje is zo weinig. Waarom vind ik er niet meer? Zijn wij dan echt zo inspiratieloos? Ik heb alvast een nieuwe doelstelling in mijn leven. Creëer kofferwoorden en stuur ze de wijde wereld in. Iemand die wil helpen?