Heel wat nieuwe woorden kliefden door 2010 heen. Als pas ontdekte kometen. En Van Dale gaat opnieuw op zoek naar het exemplaar dat bij inslag het meeste indruk maakte. Mag ‘tentsletje’ gelukzalig kreunen? Gaat ‘ontdopen’ met de bloemen lopen? Kan ‘tsunamiverkiezing’ op een golf van sympathie rekenen? Of krijgt het ‘streelmeisje’ een aai over de bol?

Woestijn

In afwachting van het resultaat doe ik een tegenvoorstel. Voor elke nieuwkomer gooien we een aanfluiting de deur uit. Met een brandmerk op de rug jagen we dat woord in de woestijn van stilte. Kandidaten genoeg toch? Wat las ik bijvoorbeeld deze morgen in de krant? “Deze wegenis wordt afgesloten.” ‘Wegenis’? Wat zou dat zijn? Waarin verschilt het van ‘weg’, ‘pad’, ‘route’ of ‘baan’? En waarheen leidt het? In elk geval niet naar Rome, vermoed ik. ‘Weg’ ermee!

Naamkaartje

Een andere kandidaat is ‘zelfwerkend’. Een bijvoeglijk naamwoord dat iedere zaakvoerder met plezier als referentie gebruikt. Maar hoe kun je nu niet zelf werken? Je bent toch ook niet zelfetend? Eén ding is zeker: ‘zelfwerkend’ zelf ‘werkt’ niet.

What’s behind door number 3? Geen woord, maar een aanslag. Toen ik het las, wenste ik heel even een pygmee te zijn. Die zou met deze aberratie nooit in contact komen. ‘Hygiëniseren’. Yep, ‘hygiëniseren’. Laat het even over je tong rollen. Het voelt als een vloek. Een complot tegen smaak. Ik ontmoette het woord op een schoonmaakmiddel. Mijn goede voornemen om de vloer een beurt te geven kelderde bijna hoor- en zichtbaar.

Karaktermoord

Ik vind dit een verdedigbaar tegenvoorstel. Een woord voor een woord. Zoals oversteken. Het ene omarmen we met warmte, het andere wordt het slachtoffer van een karaktermoord. We besparen ook op dokterskosten, gok ik. Veel minder gekrulde tenen.