Vijf voor twaalf
Geplaatst op 12 juli 2011 door
Stefanie
Onlangs ging ik lunchen met een vriendin. De verplaatsing naar het restaurant? Die maakten we – onsportief als we zijn – met de auto. Ik op de passagiersstoel, mijn vriendin aan het stuur. En wat doet een mens in de wagen? Beetje naar buiten kijken, beetje naar de radio luisteren … en checken hoe laat het is.
Spraakverwarring
En wat ik nóg doe (vraag me niet waarom): het tijdstip meedelen aan mijn reisgenoten. Wat onverwacht leidde tot een absurde conversatie:
[Ik]: “Het is vijf voor twaalf.”
[Vriendin]: “Oei, waarom?”
[Ik]: “Gewóón, omdat het vijf voor twaalf is.”
[Vriendin] : “Aaaah, ik dacht al dat er iets ergs aan de hand was.”
Kijk ik de volgende keer nog eens op de klok als het vijf voor twaalf is (létterlijk)? Dan hou ik mijn mond tot het vier voor twaalf is!
Het leven zoals het is | Print
| Geef commentaar | 2 reacties
Permalink: http://www.schrijf.be/blog/vijf-voor-twaalf/
heeft gereageerd op dinsdag 12 juli 2011 9:18
Of je kan de volgende keer gewoon zeggen dat het 11u55 is. Als ze dán nog antwoorden met “Oei, waarom?”, dan zijn ze gewoon paranoïde.
heeft gereageerd op dinsdag 13 september 2011 6:02
[...] vertelde het u al eerder. Als ik als passagier in de auto zit, tuur ik graag naar buiten. Om loeiende koeien en dartelende veulens te spotten. Maar die zijn [...]