Mei: een maand vol vakantiedagen en verlengde weekends. Fijn – zéker als je dan ook nog eens een vakantiebon cadeau krijgt. En dus plande ik ‘een weekendje ertussenuit’!

Vatbaar voor stemmingmakerij

Het boekje bij de vakantiebon verleidde me met foto’s van sfeervolle hotels en omschrijvingen van interessante locaties. De ene tekst somde de boeiende musea in de omgeving op. De andere foto zette het omringende stukje natuur in de kijker. Hotelkamers werden omschreven, menu’s uit de doeken gedaan en gastvrouwen de hemel ingeprezen.

Stemmingmakerij? Natuurlijk … maar het werkte: ik liet me door alle voordelen overtuigen. Hoewel ik sommige ongetwijfeld met een korrel zout had moeten nemen – wat zeg ik, met een hele strooiwagen.

Uniek: logeren in een boerengat?!

En toch ben ik geen oliedomme consument die zo maar alles voor waar aanneemt. Dát besefte ik ergens halverwege het boekje. Daar ontdekte ik een omschrijving die zó poëtisch en eufemistisch was, dat ze me afstootte in plaats van aantrok.

Of wilt u hier wél logeren: Ver van alles, dicht bij niets, in het midden van nergens en toch dichtbij. Verblijven in een onbereikbaar ‘boerengat’ dus.

Daarom een wijze raad voor alle hoteleigenaars en reisorganisatoren: trop is te veel! Laat de gedichtjes voor in het gastenboek … en vraag onze schrijfberen om uw USP in de verf te zetten. Wedden dat u me de volgende keer wél overtuigt?