“En, wat doe jij nu voor job?” vraagt een vroegere schoolkameraad me.
“Ik heb een copywritingbureau – met schrijvers van zakelijke teksten.”
“Ah zo, ja … copyright op teksten, dus?”
“Neenee, copywrite – met de ‘write’ van ‘schrijven’, niet die van ‘rechts’.”

Voor m’n moeder

Ik bespaar u de rest van deze verwarrende conversatie. Feit is dat geen hond weet waarmee een copywriter zijn dagen vult. Zelfs mijn eigen moeder niet. Vraagt een vriendin wat haar zoon beroepshalve zoal uitspookt? Dan wendt ze de blik af en mompelt ze iets van “schrijven” en “teksten en zo”. Om snelsnel vast te stellen: “dat het toch wel fris is voor de tijd van het jaar”.

Gluren bij de buren

Daarin moet dringend verandering komen. En wel met deze blog: Schrijf.beleeft. Met een t achteraan, geen d. De belevenissen van een copywriter. Het leven zoals het is. Gluren bij de buren. Schrijven in een glazen kooi.
Wat drijft een commerciële tekstschrijver, wat bezielt hem? Waarmee houdt hij zich hele dagen onledig? Waarmee vult hij zijn hoofd en úw blad?

Uit de kast

De Schrijfbe’ren komen dus uit de kast. Zodat we ons binnen afzienbare tijd met opgeheven hoofd durven mengen onder de beoefenaars van eerlijke beroepen. Het rijk van arbeiders, artsen en schoenlappers is voorbij. Nu de laatste taboes sneuvelen en de goegemeente zelfs pooiers aan het hart drukt, is het onze beurt. Go, copywriters, go!

Ratjetoe

Ons voornemen kent u nu. Mooi. Maar hoe laten wij u in onze ziel kijken? Met een ratjetoe van belevenissen, schrijftips, taalkronkels, -bedenkingen en -verzuchtingen. Voor elk wat wils – zoals op de kermis. “Komt dat zien, mevrouw, meneer. Koooom … kom toch dichterbij. Roulez-roulez … altijd prrrrijsssss, altijd gewonnen!”

Want gaat een bende copywriters in één blog samen loos? Zoek dan maar dekking.