U weet al dat ik met de trein naar het werk kom, en graag gesprekken van mijn medependelaars afluister. Maar dat ook de conducteur himself mij entertaint? Dat heb ik u nog niet verteld. Al ben ik er nog niet helemaal uit. Is het entertainen of ergeren?

Het perron in Willebroek

Op dit moment voert de NMBS werken uit in het station van Willebroek. Gevolg: een stuk van het perron is afgesloten voor pendelaars. Maar de trein is zo lang dat een deel van hen toch tot stilstand komt ter hoogte van dat afgesloten stuk. Dus als je in Willebroek wilt áfstappen, zit je maar beter niet in het verkeerde deel van de trein. Maar geen nood, want de conducteur waarschuwt de pendelaars. Alleen is de manier waaróp hij dat doet een beetje vreemd.

Acte de présence van de conducteur

Komen we aan in de laatste halte voor Willebroek? Dan maakt de conducteur zich op voor zijn onzichtbare acte de présence. Na de monotone pieptoon, galmt het volgende door de luidsprekers: “Aan de reizigers met bestemming Willebroek worden de eerste twee wagons ontzegd”. Ontzegd? Als in ‘niet krijgen’? Dus de pendelaars die in Willebroek afstappen krijgen geen wagons? En ik – die afstap in Bornem – mag wel een wagon mee naar huis nemen? Maar de NMBS laat zijn werknemers geen voorgeschreven zinnetjes afdrammen. Want elke conducteur doet zijn best om met iets nieuws voor de dag te komen. Zo hoor ik ook wel eens: “De twee laatste wagons zijn niet toegankelijk voor reizigers met bestemming Willebroek”. Ze zijn wel toegankelijk voor hen. Want ze kunnen er toch in? Ze geraken er alleen niet meer uit …