The Sokal Affair
Geplaatst op 4 januari 2012 door
seppe
Kent u de Sokal Affair al/nog? Nee? Maak u dan klaar voor een heerlijk brokje geschiedenis.
In 1996 zette professor natuurkunde Alan Sokal het tijdschrift Social Text in zijn hemd. En hoe! Hij slaagde erin om een volslagen nonsensicaal artikel te publiceren in het academische tijdschrift voor ‘postmoderne culturele studies’.
Creatief ‘schrijven’
Sokal ergerde zich aan de weinig wetenschappelijke en zelfs links-georiënteerde postmoderne studies in die periode. Dus besloot hij het onderzoeksdomein een duwtje in de rug te geven met een eigen artikel: Transgressing the Boundaries: Towards a Transformative Hermeneutics of Quantum Gravity. Een allegaartje van citaten, onsamenhangende ideeën en pure onzin.
Social Text nam het ‘geschenk’ met beide handen aan en publiceerde het in de zomer van 1996. Zelf mocht ik in die tijd nog geen postmoderne studies lezen van ons moeder. En gelijk had ze, blijkbaar. Dankjewel, mama.
Hoedje af
Wikipedia geeft je meer achtergrondinformatie over de hoax van Sokal. Ik buig alvast nederig het hoofd. Want terwijl Schrijf.be de kost verdient met klare taal, zijn er blijkbaar academici die beter doen. Zij komen aan de bak met klinkklare nonsens.
Niet dat me dat écht verbaast, maar toch: chapeau!
Het leven zoals het is | Print
| Geef commentaar | 3 reacties
Permalink: http://www.schrijf.be/blog/the-sokal-affair/
heeft gereageerd op woensdag 4 januari 2012 11:27
Een ding is zeker: het was geen Sokal.
heeft gereageerd op woensdag 4 januari 2012 11:46
“de weinig wetenschappelijke en zelfs links-georiënteerde postmoderne studies”
Wil het woordje “zelfs” zeggen dat “links-geörienteerd” een overtreffende trap van “weinig wetenschappelijk” is ? Dus links zijn is nog erger dan onwetenschappelijk zijn?
heeft gereageerd op woensdag 4 januari 2012 14:29
Geen zorgen, Bart. De studies hadden net zo goed ‘zelfs’ rechts-georiënteerd kunnen zijn.
Blij dat ik dit kan verduidelijken:
Een academicus die zijn onderzoek onvoldoende onderbouwt, is geen goede wetenschapper.
Een academicus die vertrekt vanuit een hidden – of openlijk politieke – agenda, is géén wetenschapper.