Enkele dagen geleden werkte ik nog maar eens laat door. Opeens stond het op mijn scherm: Tast-Aankoop. Lag het aan de vermoeidheid? De a en de e zijn buren op het klavier en een toetsenslippertje is vlug gemaakt.

Mijn vinger ging al naar de correctietoets, toen ik het woord herlas: Tast-Aankoop. Ik kon er mij wel wat bij voorstellen. Tijdens het weekend was ik met mijn vrouw gaan shoppen – jaaa, dan toch – en zij had niets anders gedaan dan broeken betast, truien gestreeld en sjaals geaaid.

Wil je liever geen kat in de zak kopen? Dan moet je eerst voelen of ze er niet in zit. Dat is Tast-Aankoop. De Beste Koop van Tast-Aankoop: het kon een kwaliteitslabel zijn voor het oudste beroep ter wereld.

Alleen … teksten laten zich niet strelen. Niet op het scherm, noch op papier. Ze leven bij de gratie van onze hersenen (mag ik hopen) en dankzij de goodwill van onze vingers … En de glimlach van een verre klant.

Met zulke vreemde gedachten in mijn hoofd, werd het hoog tijd om mijn bed op te zoeken. En de correctietoets? Die durfde ik niet meer aanraken, laat staan betasten …