De stemmen die schizofrene patiënten horen, zijn er ook echt – tenminste in hun hoofd. Zij beelden ze zich dus niet in. En dat heeft allemaal te maken met … taal. Dat lees ik net in ‘Onze Hersenen‘ van psychiater René Kahn – een populair-wetenschappelijke aanrader. Het boek bedoel ik.

Uw taal zit links

Terwijl u dit leest, stoomt het links opzij onder uw hersenpan. Want dáár zitten uw taalcentra: het gebied van Broca voor de grammatica en de spraak, en het gebied van Wernicke voor het begrip. Onze moedertaal zal uw rechterhersenhelft dus worst wezen. Dat is raar, want haast al uw andere hersenfuncties krijgen wél aan beide hersenkanten onderdak.

Schizofrene taal zit aan beide kanten

Bent u niet schizofreen, schuiven ze u onder de hersenscanner, en laten ze u een taaltestje doen? Dan licht het taalgebiedje links aan de zijkant op.

Maar bent u wél schizofreen? Dan wordt de scan een kerstboom: hetzelfde hersengebied gaat ook aan de rechterkant aan het werk. Een gebied dat dit normaal gezien helemaal niet mag. Of kán. Maar mogelijk de linkerhelft te hulp schiet, omdat die aangetast is.

Communicatie in de knoop

Helaas geraakt door dit gebrekkige compensatiemechanisme de patiënt nog verder van huis. Want die kan zo stemmen gaan horen. Zinnen die zijn eigen hersenen rechts vormen, en dus voor diezelfde hersenen wel van buitenaf moéten komen.

Of hoe taal mensen ook heel ongelukkig kan maken. En alleen mensen. Want er is geen enkel ander dier dat een taalcentrum heeft …