In deze tijden van crisis komt de kerk met een leuk initiatief – of toch één geestelijke. Priester-deken Pierre De Vidts roept op om eens goed te vloeken. Dat mag … ook van de bijbel. Al staat godlastering natuurlijk niet gelijk aan vloeken – het is maar dat u het weet.

Vloeken: vroeger en nu

U merkt het: ik ben fan van het initiatief. Méér nog, ik wil eerwaarde De Vidts graag helpen – met tips om het vloeken te bevorderen.

Eerst en vooral, meneer De Vidts, is vloeken niet meer wat het geweest is. De laatste tien jaar nemen we vaker vuile Engelse woorden in de mond, zoals shit, fuck, of damn.

Ten tweede: bent u van plan de Nederlanders te laten meevloeken – onder het motto: samen schelden we harder? Dan wordt het een bont samenraapsel aan scheldwoorden. Want onze noorderburen verwijzen bij het vloeken vaak naar ziektes: denk maar aan ‘krijg de tering’. Terwijl ónze scheldtirades dan weer onder de gordel zijn, zoals  ‘kus mijn …’.

Schelden in het AN

Het initiatief van priester De Vidts verdient alle kansen op slagen. Daarom lijkt het me handig om enkele vloekrichtlijnen af te spreken.

Eerst die van de priester zelf: géén verwijzingen naar God, Jezus of andere christelijke figuren.

En dan één om het AN te eren: grijp terug naar de aloude, algemeen aanvaarde scheldwoorden. Addergebroed, schorremorrie, of onverlaat: het zijn maar enkele suggesties. Aan u om priester De Vidts verder op weg te helpen.

Amen!