Uw schrijfbe’ren werkten onlangs in barre omstandigheden. De Vlaamse overheid stak ‘onze’ Leopoldstraat in een nieuw jasje. En dat ging gepaard met veel stank en een oorverdovend lawaai, gebeef en gebonk.

Schrijf.be bedreigd

Drie dagen lang waanden we ons in Jurassic Park. Een beetje benauwd zagen we het water in onze glazen trillen en voelden we de grond onder onze voeten daveren. Zou het kantoor van Schrijf.be dit overleven?

T-rex graast asfalt

Drie dagen lang waren we de bevoorrechte getuigen van monsterwerken. Een gigantische, gulzige machine schraapte voor onze deur de oude bedekking van de weg en spoot die dan, vergruizeld, in een containervrachtwagen. Meteen daarna volgde een andere machine die de asfaltwonde weer bedekte met de fluweelzachte mantel der wielenliefde. Indrukwekkend. Even impressionant als de snelheid waarmee het nieuwe wegdek er lag en … opnieuw berijdbaar was.

Fluisterrijden

Nu is het opvallend stil in de straat. En toch is er de gebruikelijke verkeersdrukte. Vermoedelijk bestaat het nieuwe wegdek uit geluidsarm asfalt. Fijn voor ons. Of neen. Toch een beetje jammer. Want mijn collega’s en ik zijn het erover eens: we hadden liever fluister(mede)klinkers voor de deur. We zijn ten slotte toch een taalbureau …