Wat ik het boeiendste vind aan vreemde talen? Woorden die niet te vertalen zijn. Want hoe vertaal je de veertien woorden voor sneeuw van de eskimo’s? Of het Zweedse woord ‘lagom’, wat zoveel betekent als ‘niet te veel en niet te weinig’. Of het Duitse ‘überhaupt’? Dat bleek zo moeilijk te vertalen, dat we het gewoon onveranderd hebben overgenomen.

Mormor

Een leukigheidje dat onlangs in onze familie opdook is het mormor-verhaal. Mijn ouders werden onlangs grootouders, en zochten leuke namen voor hun nieuwe rol. Opa was goed, maar oma … voelde zich helemaal geen oma. Haar passie voor de Zweedse taal bracht haar bij mormor. Wat zoveel betekent als oma, maar dan alleen van moederskant. Opa van moederskant is Morfar. Zijn de kleinkinderen bij oma en opa van vaderskant? Dan zeggen ze farmor en farfar.

Twee namen, één grootouder

Maar het wordt nog ingewikkelder. Heeft oma kleinkinderen van haar zonen én dochters? Dan lopen die kinderen door elkaar farmor en mormor te schreeuwen. Ondertussen weet opa niet meer of hij nu eerst op morfar of op farfar moet reageren.

Dat vertalen? Dan kom je bij mapa, mama, pama en papa. En dat lijkt toch nergens op?