Een tijdje terug was Paulien Cornelissen te gast in De laatste show. Zij schreef een bestseller (250.000 exemplaren!) over de eigenaardigheden van het Nederlandse taalgebruik: Taal is zeg maar echt mijn ding.

Kraantjeswater

Natuurlijk wou gastheer Michiel Devlieger graag haar mening over het Vlaams horen. Bijvoorbeeld welke Vlaamse woorden anders zijn. Dat bracht haar op ‘kraantjeswater’. Dat is in Nederland ‘kraanwater’. Michiel Devlieger vond dat vreemd: een kraan is zo’n groot apparaat waarmee je dingen hijst, niet dat ding in je keuken of badkamer.

Kotsbeu

Een ander woord dat Paulien Cornelissen niet kende, was ‘kotsbeu’. Dat vond ik dan weer vreemd. “Ik ben het kotsbeu”, dat zeg ik toch mijn hele leven al? En ik ben toch echt geen Vlaming van origine. Ik vroeg het aan mijn moeder, een Noord-Brabantse in hart en nieren, en die vond het ook een heel gewoon woord.

Google beslist

Vaak biedt Google uitkomst bij dit soort ‘geschillen’. Je typt eerst ‘kotsbeu + site:be’ – uitkomst: 86.800 resultaten. Daarna ‘kotsbeu + site:nl’ – uitkomst: 37.900 resultaten. Nu heeft Nederland ruim tweeënhalf keer zo veel Nederlandstaligen als Vlaanderen. Dus je kunt er vergif op innemen: als een Nederlands woord meer voorkomt op Belgische dan op Nederlandse websites, dan vinden Nederlanders het Vlaams. Tenminste die van boven de Moerdijk!