Ik ben een vinder. Ik eet wel eens een heel weekend gratis, omdat er een briefje van vijftig op straat voorbijwaait. Festivals zijn helemaal niet zo duur, omdat ik doodleuk een stapel drankbonnen op de grond zie liggen. Geluk? Helemaal niet. Ik heb techniek! Het vergt een geoefende blik om vondsten van troep te onderscheiden. Deze morgen rook mijn vindersneus dit pareltje:

Hartverscheurend, toch?

Insaf wordt later een prima copywriter. Want haar oproep werkt. Ze doet precies zoals wij: een tekst schrijven die doet doen. De rest van mijn tocht keek ik achter elk hoekje of daar soms een glimp van een tijger te zien was. En bijna had ik de kat van de buren geverfd en naar Insaf gebracht.

Insafs mama had er minder vertrouwen in. Op het einde van het briefje probeert ze zelf ook nog eens de lezer te overtuigen. De vinder krijgt een beloning!

En nu maar hopen dat er tijger-vinders in Insafs buurt wonen.