Bert heeft het bijna goed. Dat van de “tap” dan toch.

Zijn verklaring van het “flappen” gedeelte is helaas minder juist. Spijtig natuurlijk gezien de stelligheid waarmee ze werd gebracht. In het plat Nederlands is een flap een exemplaar papiergeld. Het tappen van flappen zoals het gebruikelijk is geworden is wat men doet bij een flappentap.

Het staat dus los van eventuele bewegingen die men daarna met de biljetten zou wensen te maken.

Nen Hollander.

Toen de verkoper me aanraadde om even te gaan pinnen bij de bank om de hoek, zei ik dus: Bij de flappentapper?’ En ik vertelde de man over jouw blog.

Hoe wij het apparaat dan noemen? vroeg de Nederland geïnteresseerd. En na mijn antwoord klonk het zeer ontgoocheld: ‘oh een bancontact…dat is maar gewoontjes hé?’ En gelijk had hij…

Dat vermoedde ik al.
maar altijd leuk om bevestiging te krijgen van een kenner.

Dankjewel

Groetjes
Ilse

Het apparaat, geldautaumaat noemt men de “flappentap”. Dit komt natuurlijk van flapperen met je geld, in combinatie met de tap van de bekende biertap in het café.

Groet

Bert