Dit briefje hing vanmorgen aan mijn stuur.

Hier in Mechelen hebben ze een heel strenge fietsparkeerbrigade. Eén keer naast het rek parkeren? Ze verzetten mijn fiets en ik krijg een briefje. Twee keer fout parkeren en een verontwaardigde ’TWEEDE KEER!!!!!’ is mijn trofee.

Een Gentenaar als ik lacht om zo veel correctheid. Aan het station van Gent mag ik al blij zijn, als ik al een plaats(je) vind om mijn fiets achter te laten. In een rek parkeren? Hoop er maar niet op. De rekken staan barstensvol en elke paal, boom of slechtgeplaatste zitbank dient er als fietsenstalling. Vandaar mijn lachje.

Vandaag trok het briefje om een heel andere reden mijn aandacht. Iets waarop ik twee maanden geleden niet zou gelet hebben: de taalfouten.

“U hebt uw fiets geplaatst op een niet toegelaten plaats“? Is dat niet dubbelop? Wat dacht u van: “Uw fiets stond verkeerd geparkeerd.” Of: “U liet uw fiets naast het rek achter.” Bovendien: ’het’ kan natuurlijk niet terugslaan op ‘fiets’. En het moet natuurlijk ‘fietsenstallingen’ zijn. Ook ‘Geachte’ zou ik niet zeggen. ’Dag fietser’ spreekt mij veel meer aan.

Twee maanden geleden zou ik hierbij nooit stilgestaan hebben. Nu doe ik het bij elke tekstflard die ik tegenkom. De krant? Vraag me niet waarover het ging, maar ik heb wel alle passieve zinsconstructies onderlijnd.

Nu is mijn vraag: “Is mijn leven nu verrijkt, of ben ik voor altijd gehandicapt?”