Ah heerlijk, die zomer. De zon schijnt, de vogeltjes fluiten. En op het Schrijf.be-kantoor staan alle ramen en deuren wagenwijd open. Wat ons bijna ‘één’ maakt met de natuur.

Oorverdovend lawaai

Tot daar het idyllische plaatje. Want mooi weer betekent gegarandeerd spelende kinderen op straat. Die lawaai maken, véél lawaai. Roepen, krijsen, tieren. Maar één straatvriendje ging de muzikale toer op en toverde zijn blokfluit tevoorschijn. Al vanop honderden meters afstand kondigde hij zijn optocht door de straat aan. En ik en Kim ondergingen het gebeuren lijdzaam. Om uit te drukken hoevéél lawaai dat veroorzaakte, zei ik: “Daar kun je toch echt niet naast kijken.” En meteen werd duidelijk dat ‘naast lawaai kijken‘ nogal lullig is. Logischer zou zijn: ‘er niet naast kunnen horen‘. Bekt ook niet echt lekker. Maar ik verzeker u: ‘het was OORVERDOVEND’.