Herinnert u zich mijn blog over digitale kijkers nog? Mijn man vond ons allesbehalve digitale kijkers, omdat we niet uit bits en bytes bestonden. Ik vroeg eindredacteur Marcel om raad en hij lanceerde het woord ‘digitaalkijker’. Naar analogie met ‘zwartkijker’. Iedereen gelukkig.

Kijkt de warme bakker digitaal?

Of toch niet iedereen … want Marcel bleef erover nadenken. Hij ging te rade bij Ruud Hendrickx, taaladviseur van de VRT. Iemand die alles van taal én van kijkers weet. Marcel vroeg hem wat hij van ‘digitaalkijker’ vond: leuk gevonden, toch? Maar daar dacht Ruud anders over: digitaalkijker klonk hem vreemd in de oren. En digitale kijker stoorde hem allerminst. Ruud onderbouwde zijn mening zelfs door te stellen dat de vallende ziekte ook niet zelf valt. En de warme bakker zelf niet warm is. En dus is een digitale kijker zelf niet digitaal.

Digitale dromen

Beslist! De VRT-taaladviseur had gesproken. Ik deelde zijn mening dan ook met mijn man. En die besliste zich erbij neer te leggen. Met spijt in het hart. Want eigenlijk droomde hij er al stiekem van om de knappe VRT-presentatrices ‘digitaalkijker’ te horen zeggen – het woord waartoe hij de aanleiding had gegeven. Het zal bij dromen blijven …