Dag lezer

Had u vanmorgen bij het opstaan ook dat gevoel? “Oh-ow, ik ben iets aan het vergeten.” Wees gerust: uw moeder verjaart vandaag niet. En nee, u bent geen vijftien jaar getrouwd. Het is onze blog die aan het feest is!

Hip, hip, hoera

U leest nú ons duizendste (1000!) blogbericht. Al bijna vier jaar laten de Schrijfbe’ren élke werkdag een blogje los op het net.

Waarom we dat doen? Omdat we als tekstjunkies verslaafd zijn aan schrijven. Vraag dat maar aan Elke. Maar ook omdat Schrijfbe’ren eigenlijk sluwe vossen zijn. Omdat we zo uw vertrouwen winnen.

U leert ons kennen. U weet wat we waard zijn. En dankzij uw reacties, leren we ook u kennen. Zo leven we al enkele jaren samen, in perfecte harmonie.

Monogaam? Hmm …

Maar ik moet bekennen, lieve lezer, dat er al jaar en dag een minnaar in het spel is. Want onze blogposts, die flirten voortdurend met … Google! Die zoekrobot doet websites met veel verse content een betere plek in zijn zoekrankings cadeau.

Daarom zijn bedrijfsblogs zo’n godsgeschenk. Je geeft je zaak een menselijk gezicht, je onderhoudt een interactieve relatie met klanten, en Google zet je meteen enkele banken vooruit.

Interessant, huh?

Wat hebt u daaraan? Wel, als u dat wilt, bloggen we voor ú! Want Schrijf.be onderhoudt ook andere bedrijfsblogs.

Legt u de uwe graag in onze handen? Dat is zo gepiept, gewoon even lief vragen aan Esther!

Op een dag kreeg ik een opdracht van een woningcorporatie. Of ik een artikel wilde schrijven voor het bewonersblad over de Molukse wijk in onze stad. Dat is geen opgeplakt label. De gemeenschap sprak ooit zelf met de corporatie af dat in deze wijk alleen mensen van Molukse afkomst een huis mogen huren om daar ‘onder ons’ te zijn.

Beladen

Ik had zin in het interview en wilde graag de geschiedenis van deze gemeenschap horen en vastleggen. Tegelijkertijd vond ik het onderwerp wat beladen. De eerste generatie Molukkers heeft aan Nederlandse kant gevochten en werd in eigen land gezien als verraders. Ze konden niet meer terug, maar werden in Nederland ook niet met de beloofde egards ontvangen.

Geschiedenis

Toen ik belde, bleek mijn Molukse gesprekspartner niet echt enthousiast te zijn over het interview. Mijn uitleg dat het een kans was om hun geschiedenis aan alle stadgenoten te vertellen, haalde hem over de streep. Hij beloofde me enkele kameraden uit te nodigen en gaf me een adres waar ik naar toe kon komen.

Zoeken

De straat had ik vrij snel gevonden. Tenminste, mijn TomTom had hem snel gevonden. Het huisnummer niet. Ik moest op nummer 53 zijn en ik vond een straat met woonhuizen die maar tot en met 51 genummerd waren. Daarna kwam alleen een groot grasveld met een soort kerkje erop en verderop in de straat was huisnummer 55. Daartussen was geen woonhuis te bekennen…

Contact

Ik parkeerde bij het grasveld en belde mijn contactpersoon. Die klonk heel verbaasd en beloofde naar buiten te komen. Uit het ‘kerkje’ op het grasveld (dat een gemeenschapshuis bleek te zijn) kwam een man met een telefoon aan zijn oor. Haastig graaide ik mijn TomTom uit zijn houder, gooide hem in mijn tas en liep de man tegemoet.

Gebroken

Samen liepen we het gebouw in, waar een comité van zo’n twintig man voor me klaar zat … Ik werd helemaal verlegen van dit onverwacht grote gezelschap, toen een duidelijk hoorbare stem vanuit mijn tas zei: “Probeer om te keren …” Shit. TomTom niet goed uitgeduwd. Terwijl ik nog roder kleurde, schoten alle mannen in de lach en … was het ijs helemaal gebroken.

Een metalkenner ben ik niet. Een liefhebber? Ach, er zijn zo van die dagen. Maar ik geniet wél al jaren van de ronkende metalbandnamen, zoals Motörhead of Mötley Crüe.

Mean and lean?

Kers op de metalbandnamentaart? Het overbodige gebruik van umlauts, natuurlijk! Ze beïnvloeden de uitspraak niet, maar geven wel een Teutoons tintje aan de bandnaam. Lees: wij zijn stoere Scandinavische bonken. Zanger Lenny van Motörhead weet waarmee hij bezig is: “I only put it in there to look mean.”

Intussen gebruiken tientallen bands de heavy metal umlaut of röck döts. Want inderdaad, het kind heeft een naam gekregen. Twee zelfs. Én een pagina op Wikipedia. Schitterend! Zouden er op de faculteit Letteren al doctoraatsstudies zijn gemaakt over de heavy metal umlaut – of moet ik me dringend aanmelden?

Kömään härdröckërs!

Ik heb een beter plan. Kunnen jij en je vrienden wel lawaai maken met gitaren, maar hebben jullie nog geen bandnaam? Op naar Esther voor een offerte-aanvraag! Per heavy metal umlaut die ik mag gebruiken, doe ik vijf euro van de prijs!

PS Wel niet door de telefoon schrééuwen als je ons belt, oké?

Röck döts op de n: een wereldbekende parodie op de heavy metal umlaut

Met verkiezingen valt af en toe goed te lachen. Zélfs als Ignace Crombé niet van de partij is.

Ik word altijd goedgemutst wakker op de dag dat onze Noorderburen de leukste spatiefout van het jaar bekendmaken. Ook dit jaar stelden ze niet teleur.

And the winner is …

De Onjuiste Spatie van 2011 is … ‘Veel diarree gevallen in Nickerie’.  Een Surinaamse nieuwswebsite publiceerde deze kop in juni vorig jaar. En wij maar denken dat België een slechte zomer had!

Vroeger was het beter?

Het jaar voordien was óók een topper. Het jaar waarin Nijntje zichzelf verkocht voor amper vijf euro …

Zo rond het middaguur heeft collega Hanne enkele geliefkoosde bezigheden. Mijn drendels bewonderen, bijvoorbeeld. Maar ook: haar vierkante brood van de Panos opsmikkelen.

Mijn favoriete middagactiviteit? Slogans op broodzakken bespreken. Want zeg nu zelf: Het vierkant brood dat kraakt en smaakt!? Los van het feit dat het eigenlijk ‘vierkante’ moet zijn: wie bedenkt zoiets?

De keerzijde van de … broodzak

Tot één dag later. Dan ligt de broodzak met de andere zijde naar me toe. En lees ik:

Aha! Le pain carrément craquant! Dat vind ik al heel wat leuker voor een vierkant brood. Carrément! Wat liep er mis? De vertaling van de originele Franstalige slogan, natuurlijk.

Net om die reden vertaalt Schrijf.be niet. We hertalen. Anders gezegd: een copywriter herschrijft uw teksten in een andere taal. Zonder verlies van betekenis of doeltreffendheid. Wat bij een letterlijke vertaling vaker wél, dan niét het geval is.

Challenge accepted?

Een letterlijke vertaling was hier niet mogelijk, door de woordspeling met ‘carrément’. Maar het gekozen alternatief is niet veel beter. Wat dacht je van:

Vierkant en krokant,
langs elke kant!

Nu jij. Post je suggestie hieronder!

PS Heb je geen idee wat de titel van deze blog betekent? Dan ben je waarschijnlijk een Nederlander. En bel je het best even naar Esther om dit blogbericht te laten ‘verhollandsen’.