Het is al een tijdje aan de gang. Wij, mensen, wij maken geen fouten meer. Nee, we maken alleen nog inschattingsfouten.

Krijgt een politicus het hele land op zijn dak na een lompe of oerdomme uitspraak? Inschattingsfout. Helpt een bouwfirma je renovatiewerken helemaal om zeep? Enkele inschattingsfoutjes gemaakt. Is de politie in geen velden of wegen te bespeuren, wanneer er relletjes ontstaan in Borgerhout? Inschattingsfout!

Verbloeming

De ‘inschattingsfout’ is een schoolvoorbeeld van een eufemisme. Of – met een veel mooier woord – verbloeming. Zo zeg je soms ook heengaan, in plaats van sterven. Of werkzoekend in plaats van werkloos.

Noem je een fout een inschattingsfout? Dan lijkt het alsof je de ‘dader’ meteen vergeeft. Want missen is menselijk, toch? En wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Maar alsjeblieft, heren politici en perslui, stop de opmars van de inschattingsfout!

Noem een koe een koe en een fout een fout. Als ik me verslaap, zeg ik toch ook niet: “Sorry baas, mijn bioritme heeft een inschattingsfout gemaakt.”

Amnestie

Pas op, ik ben geen onmens. Soms kan het. De chauffeur van deze vrachtwagen maakte inderdaad een inschattingsfout.

Best fijn als een webwinkel – Pixmania in dit geval – blij is dat je klant bent. Maar het gaat me net iets te ver, als ze me bombarderen tot een maniakale verbruiker van hun goederen – let op dat ene overbodige lettertje:

Wat me dan als tekstschrijver weer stoort, is het merkwaardige u-jij-haasje-over:

Of hoe een goedbedoeld opvolgmailtje net het omgekeerde effect sorteert: “Hmm, dit kon heel wat professioneler, heb ik wel bij de juiste gekocht?”

De remedie? Even bij tekstcorrectie aankloppen. Want enkele eurootjes extra zijn véél meer waard dan een deuk in uw bedrijfsimago. Toch?

Oké, er wórdt op het net wat afgeluld over SEO-copywriting door would-be-copywriters die ons vak te schande maken.

SEO-cowboys

Het zij zo. Maar soms word ik écht kwaad. Op cowboys als deze. Die met een machinevertaling het belang onderstrepen van ‘teksten die doen doen’. Met maar één doel voor ogen: rommelpagina’s creëren met de juiste trefwoorden voor Google.

Ach ja, SEO-beunhazen is in Google-land een kort leven beschoren. Alleen brengen ze, voor het zo ver is, ook anderen op onzalige ideeën … En kunnen vaklui, zoals wij, de scherven proberen te lijmen. Wij moeten ondertussen de neiging bedwingen om eigenhandig, zoals in de Far West, het recht bungelend te laten zegevieren.

Rustig, Wim, rustig

Ahaah: daar is de verpleegster met mijn kalmeerpilletje! Dra gaat het weer beter. Maar bescheurt u zich intussen mee? En check vooral ook de verwijstitels in de kolommen rechts. Lachen! Maar dan groen.

Onlangs viel er een brief van de NMBS in de bus. Met in koeien van letters: WIJ ZIJN NIET TEVREDEN.

Dat treft, ik ook niet.

En wat krijg je dan? Een enorme lap tekst, gevuld met goede voornemens om de ‘stiptheid en dienstverlening’ te verbeteren.

Schrijfdokter uitgebroken!

Ik liet er de Schrijfdokter even op los. Het resultaat? Hij werd er zelf ziek van. Veel te veel ‘wij’, passiefconstructies, wenkbrauwfronsers, noem maar op.

Eerst zien, dan geloven? Wel:

“Dit zijn slechts enkele van de vele initiatieven die zowel de stiptheid als de dienstverlening merkbaar moeten verbeteren. Nog andere worden uitgewerkt en zullen in de nabije toekomst worden geconcretiseerd.”

De kern van de zaak heeft een vermoedelijke vertraging van …

En het wordt nog erger. Blijkt namelijk dat niet alleen hun treinen te laat komen, maar ook hun boodschappen!

Na minutenlang ploegen door het woordenveld, vind ik plots een geschenk. Verstopt in: PS We geven je een gratis treinbiljet!

Een hele tekst lang geen woord over dat biljet. Om het dan langs de neus weg te vermelden in een minuscuul PS’je. Alsof ze het biljet alleen gunnen aan de dapperen die de hele tekst lezen.

Of hoe je met een cadeautje soms meer kwaad doet, dan goed.