Schrijf.beleeft » Taalhobbels

Mieterse Muyters-mails

Wim — Fri, 20 Jan 2012 19:30:14 +0000

Daarnet mocht ik in het VRT-duidingsprogramma ‘Terzake’ mijn zegje doen over de e-mailblunders die het Belgische politieke landschap kleuren. Maar waarom lopen zij een risico als het ook anders kan?

Beroofd!

Wim — Thu, 28 Jul 2011 05:00:34 +0000

Geen bedrijfs-Vespa zonder verzekering. Dus netjes de polis gelezen, ook al is dat verzekeringenees duidelijk niet voor deze sterveling bestemd.

Ook betwijfel ik ten zeerste of ik me ga houden aan deze clausule. Onze scooter ‘s nachts stallen in een ‘beroofde en afgesloten ruimte’ lijkt me niet meteen een goed idee om diefstal te voorkomen.

‘Roofed and locked’: ja, dáár kan ik dan weer wel mee leven.

Gratis en voor niets

Kim — Tue, 07 Jun 2011 05:00:21 +0000

Als échte opportunist probeer ik mijn status als bijna-mama zo goed mogelijk te verzilveren – met heel veel gratis geschenkjes en verwenpakketten.

Baby? Gewoon aanvragen!

Dat lukt aardig: jonge moeders zijn geliefd. We ontvangen vlot kortingbons, eerste tutjes en babysokjes. Ze komen gewoon bij de babywinkelbrochures. Tof!

Maar het kan nóg beter.
Als we echt willen, krijgen we – mooi verpakt in een doos – zelfs een gratis … baby! Sign me in!!!

Gemigreerd

WimK — Thu, 12 May 2011 05:00:04 +0000

“Ik ben vandaag gemigreerd”, zegt mijn zoon droogjes, als hij thuiskomt van zijn werk. Ik schrik, want ik weet wel dat de exit uit Hotel Mama op til is, maar die is pas over enkele maanden gepland. Misschien bedoelt hij gewoon dat hij nu in een andere ruimte werkt.

“Hoe bedoel je, gemigreerd?” vraag ik voor de zekerheid. “Wel, we gebruiken op het bedrijf nu een nieuw computerbesturingssysteem: Windows Vista in de plaats van Windows XP.” “Aah, zo …”, zucht ik opgelucht.

Geparkeerd

Het voorval doet me denken aan iets wat ik al vele keren heb meegemaakt. Ik kom de schouwburg uit en een vriend vraagt me: “Waar sta je?” Dan doe ik niet wat ik zou moeten doen: hem met grote ogen aankijken en zeggen: “Ben je blind man, ik sta hier op het trottoir, op een halve meter van je!” Nee, ik antwoord domweg: “Ik sta om de hoek”, omdat ik weet dat hij wil weten waar mijn auto geparkeerd staat.

Gefilosofeerd

Waar komt hij vandaan, die menselijke drang om de (technologische) dingen als een verlengstuk van de identiteit te zien? En vooral: is het typisch iets voor mannen?

Ik hoop het! Stel je voor dat je vrouw op een dag de trap afkomt, je vluchtig aankijkt, en zegt: “Ik ben vol.” Met klamme handen stamel je dan: “Hoezo?”

“Sufferd, er moet een nieuwe zak in de stofzuiger!”

Openbaar privaat

Ann — Wed, 04 May 2011 05:00:05 +0000

Gekke bordjes: ik ben er dol op. En daarvoor hoeven er niet eens echt fouten op te staan. Een bizarre verwoording volstaat al. Zoals op het bordje hieronder.

Het zal wel de correcte term zijn hoor. Maar … kunt u zich meteen iets voorstellen bij een privaat domein, maar dan met een openbaar karakter? Zo van: eigenlijk is het privé, maar het ziet eruit alsof het opengesteld zou kunnen zijn voor het publiek. De hoge hekken errond deden nochtans vermoeden dat het privédomein was tout court …

Ik onthoud het alvast voor als ik mezelf ergens moet voorstellen. “Hallo, ik ben Ann: een stil persoon met een luidruchtig karakter.”

Geneeskinde

Ann — Thu, 14 Apr 2011 05:00:35 +0000

Goed, noem me maar een pietje-precies. Maar volgens mij hoort op dit bordje ‘kinderziekten’ te staan. Want nu lijkt het alsof deze dokter u van twee vervelende zaken afhelpt: ziekten én kinderen. Of misschien beschouwt hij een kind als een soa: hij is specialist in kinderen – en ook in andere ziekten. Ik ben alvast niet geneigd met mijn toekomstig nageslacht hier binnen te waaien …

Gark

wendy — Tue, 29 Mar 2011 05:00:52 +0000

Ik surf op de website van een klant. En blijf haken aan het woord ‘gark’. Als uit de polderklei getrokken West-Vlaamse denk ik meteen aan een hark. Die g’s en h’s, weet je wel. Maar de site brengt me op andere gedachten – al zit ik wel in de buurt. Want een gark vind je ook in het tuinhuisje.

Schop-riek-hark

Een gark combineert de beste eigenschappen van drie soorten tuingereedschap: een hark(!), een riek en een schop. Het resultaat? Een supertool in een licht, aluminium jasje om tuin- en dierenafval op te ruimen. Maar genoeg reclame … Want dit ding is ongetwijfeld heel handig, maar de naam klinkt als een soort tuinvloek. Ik zie het zo voor me. Een misnoegde, bebaarde tuinkabouter stampt driftig met zijn gifgroene laarsjes, en mompelt: “Gark, het versgemaaide gazon ligt vol hondenpoep.” Of: “Gark, de mensen plunderden mijn groententuintje.”

Oproep

Hoog tijd om een frisse naam te verzinnen voor dit product. En geen betere plaats voor een oproep dan een copywritersblog. Dus collega’s, laat jullie fantasie de vrije loop. Wees iets creatiever dan de marketeers die met ‘gark’ op de proppen kwamen – suggesties als ‘schup’ of ‘reik’ vallen meteen af – en verras mij én jullie innerlijke tuinkabouters met een écht slimme naam. Laat ik zelf maar beginnen. Wat denk je van ‘tuinvork’? … Te veel hooi misschien?

174,8 is geen 174,8

Wim — Wed, 23 Mar 2011 05:00:55 +0000

Het moet wel zo zijn, dat schrijvers niet kunnen tellen. Want deze waarschuwing van de personeelsbeheersoftware gaat mijn petje te boven:

Dt-fouten: so what!?

Mieke — Mon, 03 Jan 2011 06:00:35 +0000

Een dt-fout in je tekst? Daar ligt geen mens van wakker, als we Frank Jansen in Onze Taal mogen geloven. “Vroeger werden fouten tegen de werkwoordsvormen als reden gezien om een tekst minder te waarderen, maar dat lijkt dus niet meer zo te zijn”, weet Jansen.

Wiedewiedewiet, ik zie je niet

Jansen is communicatiekundige aan de Universiteit Utrecht. En volgens hem is het aantal mensen dat het niet zo nauw neemt met de correcte spelling van werkwoordsvormen de voorbije dertig jaar fors toegenomen. Zelfs de groep gemiddeld tot hoger opgeleiden hecht volgens Jansen weinig waarde aan werkwoordfouten. Sterker nog: dt-fouten blijven gewoon onopgemerkt, ook bij het voorlezen van een tekst.

Opdringerige fouten

Nochtans zijn de regels voor d en dt vrij eenvoudig. Hoe komt het toch dat we zo snel in de fout gaan? “Daar kunnen we eigenlijk niets aan doen”, sust Lien Van Abbenyen in haar masterscriptie – ze studeerde af in de richting Letteren en Wijsbegeerte aan de Universiteit Antwerpen. Wat blijkt er uit haar onderzoek? De werkwoordsvorm die het meeste voorkomt in de Nederlandse taal zal zich tijdens het schrijven opdringen. Fout of niet fout …

Dominante fouten

Van Abbenyen: “Nemen we de vervoeging van worden: de vorm hij wordt komt vijfenzestig maal vaker voor dan ik word. Omdat de vorm op dt frequenter opduikt, zal die bij het foutieve ik wordt niet gemakkelijk worden opgemerkt. Hij word daarentegen zal snel opvallen, het leesproces verstoren en gemakkelijk gecorrigeerd worden.” Taalkundigen noemen dit fenomeen homofoondominantie. Homofone woorden hebben dezelfde uitspraak, maar een verschillende spelling. “Je kunt dus stellen dat we het slachtoffer zijn van onze eigen hersenen”, besluit Van Abbenyen.

Maakt u liever géén dt-fouten? Neem dan het zekere voor het onzekere:
laat de eindredacteur van Schrijf.be uw tekst nalezen.

Kerstshoppen op mesthopen

Wim — Wed, 22 Dec 2010 06:00:45 +0000

Ah, kerstshoppen!

Dansende lichtjes en dampende soepjes. Hartverwarmende glühwein en hartige hapjes. Struinen langs het stro van de kerststal. Stralen bij d’engelen die zingen.
Droomt u al weg als romanticus pur sang, die gaat voor vrede op aard?

Ik niet. Kerstmarkten zijn voor mij niet hemels, maar het voorgeborchte van de hel. Met stinkende stoofpotjes, lallende lanterfanters en kitscherige koopwaar.

En laat Microsoft Word daar nu nét zo over denken!
Want dat vervangt kerstshoppen spontaan door … mesthopen!

Eentje om bij in het rijtje te zetten.