Daarnet mocht ik in het VRT-duidingsprogramma ‘Terzake’ mijn zegje doen over de e-mailblunders die het Belgische politieke landschap kleuren. Maar waarom lopen zij een risico als het ook anders kan?

Geen bedrijfs-Vespa zonder verzekering. Dus netjes de polis gelezen, ook al is dat verzekeringenees duidelijk niet voor deze sterveling bestemd.

Ook betwijfel ik ten zeerste of ik me ga houden aan deze clausule. Onze scooter ‘s nachts stallen in een ‘beroofde en afgesloten ruimte’ lijkt me niet meteen een goed idee om diefstal te voorkomen.

‘Roofed and locked’: ja, dáár kan ik dan weer wel mee leven.

Als échte opportunist probeer ik mijn status als bijna-mama zo goed mogelijk te verzilveren – met heel veel gratis geschenkjes en verwenpakketten.

Baby? Gewoon aanvragen!

Dat lukt aardig: jonge moeders zijn geliefd. We ontvangen vlot kortingbons, eerste tutjes en babysokjes. Ze komen gewoon bij de babywinkelbrochures. Tof!

Maar het kan nóg beter.
Als we echt willen, krijgen we – mooi verpakt in een doos – zelfs een gratis … baby! Sign me in!!!

“Ik ben vandaag gemigreerd”, zegt mijn zoon droogjes, als hij thuiskomt van zijn werk. Ik schrik, want ik weet wel dat de exit uit Hotel Mama op til is, maar die is pas over enkele maanden gepland. Misschien bedoelt hij gewoon dat hij nu in een andere ruimte werkt.

“Hoe bedoel je, gemigreerd?” vraag ik voor de zekerheid. “Wel, we gebruiken op het bedrijf nu een nieuw computerbesturingssysteem: Windows Vista in de plaats van Windows XP.” “Aah, zo …”, zucht ik opgelucht.

Geparkeerd

Het voorval doet me denken aan iets wat ik al vele keren heb meegemaakt. Ik kom de schouwburg uit en een vriend vraagt me: “Waar sta je?” Dan doe ik niet wat ik zou moeten doen: hem met grote ogen aankijken en zeggen: “Ben je blind man, ik sta hier op het trottoir, op een halve meter van je!” Nee, ik antwoord domweg: “Ik sta om de hoek”, omdat ik weet dat hij wil weten waar mijn auto geparkeerd staat.

Gefilosofeerd

Waar komt hij vandaan, die menselijke drang om de (technologische) dingen als een verlengstuk van de identiteit te zien? En vooral: is het typisch iets voor mannen?

Ik hoop het! Stel je voor dat je vrouw op een dag de trap afkomt, je vluchtig aankijkt, en zegt: “Ik ben vol.” Met klamme handen stamel je dan: “Hoezo?”

“Sufferd, er moet een nieuwe zak in de stofzuiger!”

Gekke bordjes: ik ben er dol op. En daarvoor hoeven er niet eens echt fouten op te staan. Een bizarre verwoording volstaat al. Zoals op het bordje hieronder.

Het zal wel de correcte term zijn hoor. Maar … kunt u zich meteen iets voorstellen bij een privaat domein, maar dan met een openbaar karakter? Zo van: eigenlijk is het privé, maar het ziet eruit alsof het opengesteld zou kunnen zijn voor het publiek. De hoge hekken errond deden nochtans vermoeden dat het privédomein was tout court …

Ik onthoud het alvast voor als ik mezelf ergens moet voorstellen. “Hallo, ik ben Ann: een stil persoon met een luidruchtig karakter.”