Tikfouten, ik snap ze wel. Vergissen is tenslotte des mensen. Maar ik blijf de wenkbrauwen fronsen, telkens als iemand een ‘blijgevoegd bestand’ stuurt. Of ‘vriendelijke groenten’ naar mijn hoofd slingert.

Tegelijk zijn tikfouten big business. Mensen typen vaak verkeerd en belanden op een domeinnaam die lijkt op een bekende website. Er zijn bedrijven en personen die deze schimmige sites exploiteren. Ook Google boert goed, dankzij Google Ads.

En ja, héél soms maakt een tikfout een roze wereld van verschil. Zoals bij de actiedag voor het Eurovisiesongfestival in 2011. Een blunder die stevig op de lachspieren werkt.

Wat met commerciële teksten?

Vindt ú dat tikfouten hier doorwegen? Zou u bijvoorbeeld een loodgieter links laten liggen, omdat er een tikfoutje in zijn Gouden Gids-advertentie staat? Weigert u een tandarts te bezoeken als u een slordigheid op zijn website bespeurt?

Relevant blijven. Creatief en innovatief. Ziedaar de uitdaging voor de traditionele media in het digitale tijdperk. Mankato Free Press, een lokale krant uit het Amerikaanse Minnesota, deed een verwoede poging.

Hoe? Door een headline in een fris visueel jasje te stoppen. De letter ‘g’ vervingen ze door een schijfje pompelmoes. Maar de lezer? Die legde de link niet. En de boodschap kreeg meteen een ranzig kantje.

Content is king

En de krant? Die ging af als een gieter. Want de flater verspreidde zich algauw als een lopend vuurtje. Vorm kiezen boven inhoud, laat dat nu altijd een ongelukkige keuze zijn. Want content is king, zegt een oud adagium. Hoe u knallende content krijgt? Door Schrijf.be in te schakelen natuurlijk.

Hebt u dat ook? Dat u plots bij platgetreden woorden stilstaat? Of stopt bij uitdrukkingen waarvoor u nooit eerder de pas inhield? En dat u zich ineens verwonderd afvraagt waar ze vandaan komen? Het overkomt mij geregeld.

Leonardo of Croesus?

Zoals nu. Ik wil schrijven dat iemand zich gezegend voelt. “Ik ben de koning te rijk”, zeg je dan met een platitude. Maar waar komt die uitdrukking vandaan? En wat betekende ze oorspronkelijk? Dat je je rijker dan Croesus waant, zoals ik het tot vandaag verstond? Of dat je – net als Leonardo di Caprio op de voorplecht van de Titanic – je de koning van een wereldrijk voelt?

Van de hemel naar de prins

Van Dale geeft als alternatief voor de uitdrukking: de keizer te rijk zijn, de prins te rijk zijn, de hemel te rijk zijn. Meer informatie vind ik niet. En dus blijven mijn gedachten bij het onderwerp drentelen. Helpt u, alerte lezer, me weer vooruit? Geeft u me het kompas waarmee ik dit ingeslepen gezegde met nieuwe ogen kan benaderen? Deze taalpelgrim dankt u.

Hoe gaat u snel de mist in? Met onzorgvuldige vertalingen. Hebt u bijvoorbeeld al gehoord van de machtige Struik? Die hield de wereld onder de plak van 2001 tot 2009 – als voorganger van Obama. Toch als u het vraagt aan gebruikers van automatische vertaalprogramma’s.

En wees gerust, ook giganten als Ikea slaan de bal al eens mis. Zo ontdekte de winkelketen dat de Zweedse meubelnamen hun Thaise klanten rode oortjes gaven.

De oplossing voor die blunders?
Laat uw productnamen controleren of vertalen door een native.
Een hertaler van Schrijf.be bijvoorbeeld.

Je zou denken: ’s werelds grootste brouwer heeft een aardig kransje copywriters en vertalers. Die elke dag met een – pun intended – witte kraag komen werken.

Maar wat staat te lezen op het etiket van hun bekende witbier Hoegaarden?

‘Een verassend zachte smaak’.

Jawel: verassend.

Op school was deze fout een bron van flauwe grappen ( genre ‘het crematorium was een echte verassing’). Maar elke dag op de rug van duizenden bierflesjes? Ontnuchterend.