Schrijven voor een touroperator gaat gepaard met heel wat research. Om de eenvoudige reden dat ik zelf nog niet elk plekje op deze aardbol zag. Daarom zocht ik onlangs wat op over Mozambique. En toen viel mijn oog op het woord ‘strandverlenging’.

Stukje strand verlengen?

Nog nooit van gehoord. Mijn eerste gedachte: “Een verlenging van het strand? Wat bedoelen ze daarmee? Dat je tijdens je vakantie mag meehelpen om het strand te verlengen – met schopje en emmer in de hand? Als een volwassen alternatief voor putten graven en zandkastelen bouwen?” Niet dus! Het komt erop neer dat je na een avontuurlijke safari op je luie kont mag gaan liggen aan zee. Een verlenging van de vakantie, aan het strand dus …

Een hele tijd geleden riep de baas me in zijn kantoor. Roepen, tieren, brullen. Ik zaagde de poten onder de Schrijf.be-stoel uit. Ik stal hem de kaas van de boterham. Ik was de domste aller tekstschrijvers.

Ik beken: ik had jullie net verklapt waar je een gratis slogan-generator vindt. Resultaat: niet één slogan-aanvraag loopt nog binnen bij coördinator Esther. Niet één!

Dramatische gevolgen

Sindsdien vul ik mijn dagen met nietsdoen. En dan beland je op websites als Superslogans.nl. Dé verzamelplek voor slogans van allerlei allooi. Geniet mee van deze onvoorstelbaar slappe slogans:

• Whirlpool brengt kwaliteit in je leven
• A global biopharma leader (UCB)
• Een pinda van Duyvis is altijd oké

Excuses

U ziet het: excuses zijn op hun plaats. Lieve mensen van Whirlpool, UCB en Duyvis: het spijt me dat ik jullie de slogan-generator aanpraatte. Jullie hebben te goed geluisterd.

Gemakkelijk wordt het niet, maar … willen jullie de boel alsnog rechttrekken? Geef Esther dan snel een belletje. Weet ik eindelijk ook weer wat gedaan.

“Inspiratie voor mijn blog, wie biedt?” Ik gooide mijn nood aan creatieve invallen op tafel – tussen de restjes bbq en de glazen wijn. “Je zou het kunnen hebben over de taalfouten die mijn kindjes uit het eerste leerjaar maken”, opperde de juf onder het gezelschap. “Of over de kemels die ik dagelijks in de krant lees”, stelde de andere voor. Ik knikte, maar niet helemaal overtuigd. Het werd even stil.

“Nog iemand?”

“Wist je dat Nederlanders vloeken met ziektes en Vlamingen met lichaamsdelen?” klonk het plots.

Tyfushoer vs klootzak

Now we’re talking! Daaraan wilde ik me wel wagen. Het vervlaamsen van Hollandse teksten? Dat hoort af en toe bij mijn opdrachten. Maar een vergelijkende studie van scheldwoorden, dat nog net niet. Ik moest niet eens zo lang nadenken en zoeken. Want lees de twee vloektirades hieronder en je hoort meteen welk accent erbij past.

Eikels, kus toch allemaal mijn kloten!

vs

Kankerlijders, krijg toch allemaal de pleuris!

Toek op a façade

Zo hoor je een Vlaming nooit tyfushoer naar iemands hoofd slingeren. En omgekeerd klinkt eh gast, wilde gij een des op a vitrine niet gepast uit de mond van een Nederlander. Zijn er nog meer voorbeelden? Oh jawel! Na wat aandringen bij mijn collega’s peuterde ik volgende Vlaamse en Nederlandse scheldwoorden los:

tirade 1: tering – tyfus – kankerlijder – krijg toch allemaal de klere – krijg de pleuris

tirade 2: klootzak – kut – eikel – kus mijn kloten – foef - kus mijn gat – kloothommel – piemelkop – tettekop – strontkop

Kortom: de theorie klopt als een bus! Al zijn er natuurlijk altijd uitzonderingen op de regel. Lul, bijvoorbeeld. Die balanceert tussen de twee vloektalen: op-en-top Nederlands en toch een lichaamsdeel.

Ik schrijf regelmatig teksten voor Thomas Cook. En dan gebruik ik al eens ‘hippe’ formuleringen. Zoals: “Ben je een fuifbeest? Dan is Ibiza jouw place to be!” Het is die ‘place to be’ waarover Word struikelt. Want het tekstverwerkingsprogramma verandert de woordgroep automatisch in ‘placet o be’. Tenminste, bij mij. Want na een testje blijken Seppe en Roosje aan dit ‘euvel’ te ontsnappen. Vreemd, maar het zij zo …

Van is naar pis

Enkele weken geleden alarm bij Seppe. Hij heeft ook iets aan de hand in Word. Want dat verandert zijn ‘Scratch Map is …’ zomaar in ‘Scratch Ma pis …’. Dat vraagt opnieuw om een test. Maar nee hoor, bij Roosje en mij geen sprake van pis. Wat is dat toch met Word? Het programma lijkt zich wel te bezondigen aan gepersonaliseerd pestgedrag. Want het bestookt mij, als classica, met woorden als placet (het behaagt). En Seppe, als fan van kak- en pismoppen, met … pis.

Voert u ook zo van die gevechten met Word? Laat het ons weten!

Een nieuwe trend bij de slager: woorden weglaten. Steeds meer vragen klanten om ’200 gehakt’, of ’100 fijnkost’. Willen ze daarmee een nanoseconde tijd winnen? Blijkbaar niet, want ze gooien er steevast een kwak small talk tegenaan.

Stiekem hoop ik dat de slager op een dag, bij een bestelling van ’200 vleessalade’, plots komt aangelopen met 200 kilo van het goedje. En dan vraagt: “Mag het een beetje meer zijn?”