Plaats delict van dit verhaal? Het Pratt Institute: de oudste kunstacademie van de Verenigde Staten. Daar houdt een vandaal lelijk huis in het park van het instituut. De kunstwerken spaart hij, maar de taalfouten op de bordjes met uitleg? Die moeten er een voor een aan geloven.

Filmmaker zoekt eindredacteur

Regisseur Jay Dockendorf wéét wat mensen wakker houdt. Dus gaat hij op zoek naar de vigilante copy editor. Wie is deze guerrilla-eindredacteur? Wie plaatst zijn liefde voor kunst en taal boven de wet?

U begrijpt het. Die posters van Batman mogen de vuilbak in. Een nieuwe superheld is geboren.

Undercover-eindredacteur in actie

Op de website van de New York Times roept Dockendorf de hulp in van waakzaam Amerika. Wordt de undercover-eindredacteur ontmaskerd? Bekijk Dockendorfs filmpje:

Zondag was het Moederdag. Legde u uw moeder netjes in de watten met ontbijt op bed, een bon voor een weekendje weg of een welriekend boeketje sfeer?

Of staat u wéér een jaar boven aan de zwarte lijst omdat u er niets beter op vond dan een strijkijzer, stofzuiger of staafmixer cadeau te doen?

Zeg het met eetbare bloemen

Voor volgend jaar heb ik alvast een leuk ideetje: een eetbaar boeket. Huh? Ja, dat dacht ik eerst ook. Maar de jongens van Edible Arrangements weten waarmee ze bezig zijn. Een boeketje in chocolade gedoopte aardbeien? Of liever een vrolijk allegaartje van hartvormige meloen op stokjes? Het ziet er geweldig uit én het is nog lekker ook. Hiermee staat u ongetwijfeld een heel jaar lang boven aan uw moeders lijstje. Héél handig als ze nog eens ergens een schotel verse lasagne kwijt moet.

Gespot in Amerika

Hoe ik aan deze kostbare informatie kom? Wel, vorige week was ik in Amerika. Columbus, Ohio om precies te zijn. Ik passeerde een filiaal van deze perfecte schoonzonen, en de naam sprong meteen in het oog. Want hadden ze nu echt niets creatievers kunnen bedenken dan ‘eetbare arrangementen’? ‘Wat een flauw restaurant is dit?’, dacht ik.

Met de deur in huis

Zodra ik wist wat ze deden, vond ik hun naam juist wél goed. Omdat hij precies zegt wat ze doen. Met een creatievere naam hadden ze toch ook de baseline ‘edible arrangements’ nodig gehad. En als ik eens goed rondkijk, zie ik nog wel bedrijven die zoiets doen. Schrijf.be bijvoorbeeld!

Wat vindt u de beste optie: een naam die alles meteen vertelt, of iets creatievers?

Als websitebouwers besparen op vertalers, krijg je de gekste dingen. De vertalingen van het Frans naar het Nederlands en het Engels op de website van het domein van Opheylissem (Hélécine) in Waals-Brabant, bijvoorbeeld, zijn hilarisch.

Eén kort voorbeeld. Het Franse:

“Un petit chemin vous mène vers l’enclos des chèvres. Un peu plus loin près des barbecues, les daims et leurs petits se reposent à l’abri des arbres. Pas un bruit… De temps à autre le balai des cannes à pêche anime le décor. En fin de promenade, la plaine de jeux vous attend pour quelques instants de détente en famille. Juste à côté, la buvette et ses tables vous permettent de partager ce moment au grand air.”

Wordt :

“Een klein pad leidt u naar de pen van geiten, een beetje verder over barbecues, herten, en hun weinig rust in de beschutting van bomen. Geen geluid, van tijd tot tijd verlevendigen de hengels het decor. Na de wandeling kunt u genieten van het speelplein voor een moment van ontspanning met de familie of met vrienden. Bij het speelplein is het mogelijk een tijd van het buitenleven te delen met de bar.”

Schol!

En het Engels is niet beter:

“A small path leads you to the pen of goats, a little further by barbecues, deer, and their little rest in the shelter of trees. Not a sound,from time to time the fishing rods enlive the scene. At the end of the walk, the playground await you for relaxing moment with your family. Close to it, the bar enables you to share this moment outside.”

Meer leuks op www.domaine-helecine.be.

De Britse auteur V.S. Naipaul haalde zich in 2011 de woede van de halve wereldbevolking op de hals. Hij zei dat vrouwen een typische schrijfstijl hebben, en dat je die meteen eruit pikt. Tot daar niets aan de hand. Want dat zou betekenen dat je net zo goed ‘mannelijke’ tekstfragmenten herkent.

Dus voegde de Nobelprijswinnaar eraan toe dat vrouwen sentimenteel en banaal schrijven. En dat hun beperkte wereldbeeld doorsijpelt in hun schrijfstijl. Geen betere manier om jezelf te verzekeren van een mediarel.

Vuurproef

Twee jaar later (!) hebben de lieve mensen van Schrijven Online een testje klaar. De timing daargelaten, is het best leuk. U krijgt tien tekstflarden voorgeschoteld. Aan u om te raden welke fragmenten door een man, en welke door een vrouw geschreven zijn. Doe de Naipaul-seksetest!

Hoe goed/slecht scoort u?

Doodle kan al eens gemakkelijk zijn. Als u met veel mensen wilt afspreken, die allemaal een drukke agenda hebben. Iedereen duidt aan wanneer hij wel of niet kan. En zo ziet u in een oogopslag de geknipte dag voor uw samenkomst. Wat ik onlangs merkte? Dat Doodle zowaar psychologische druk uitoefent.

You should try to be available. Ja, dan dúrf ik al bijna geen spelbreker te zijn, hé!
En ben ik het toch? Dan druip ik met een schuldgevoel af …

Wat vindt u ervan? Een storend zinnetje, of niet?