In de herfst opent de stad San Antonio (Texas, VS) de eerste boekenloze bibliotheek ter wereld. Ik vermoed dat dit heuglijk nieuws is, maar ik word er treurig van – en een beetje opstandig.

Oké, woorden veranderen. ‘Stout’ betekent niet meer ‘moedig’, ‘onnozel’ is meer dan ‘onwetend’ en een kerkhof ligt niet altijd bij een kerk. Maar het Griekse ‘biblion’ (boek) uit de ‘bibliotheek’ halen? Dat is voor mij een brug te ver.

Zielloos

De Romeinse redenaar Cicero zou aan mijn kant gestaan hebben. “Een huis zonder boeken is zoals een lichaam zonder ziel”, sprak hij. En hij had het niet eens over een bibliotheek.

‘BiblioTech’, want zo heet het scharminkel, leent alleen e-books en e-readers uit. Nergens hardcovers of 24-delige encyclopedieën. Alleen computers, geïnspireerd door het interieur van een Apple-winkel.

Driedimensionale voorstelling van BiblioTech, de eerste boekenloze bibliotheek.

Hoera voor de bits en bytes!

Digitalisering is zonder twijfel handig voor de bibliothecaris. Niemand kan een e-book kwijt raken, beschadigen of te laat binnen brengen. Na twee weken verdwijnt het gewoon van je apparaat.

Milieuvriendelijk, dat is het op lange termijn ook. Minder boeken drukken = minder bomen kappen = meer groen = meer zuurstof! Volgens een simplistisch denkpatroon toch.

Ook de lezer heeft voordelen: zo’n e-reader weegt gemiddeld 200 g. Zo draag je tientallen boeken tegelijk mee zonder dat je tas te zwaar wordt. Bovendien kost een e-book veel minder dan zijn papieren broertje.

Boekenrijk is beter

Maar toch. Waarom zet je voor een virtueel concept een ‘analoog’ gebouw? Volstaat een onlinedienst niet? En gratis wifi is er toch al in de ‘boekenrijke’ bibliotheek?

E-readers lossen trouwens niet alle problemen op. Ze blijven even goed achter op de trein, worden het slachtoffer van de hond of met koffie overgoten.

Sommige voordelen klinken ook ronduit onnozel:

• Nooit meer pagina’s omslaan!
  Oef, lezen zonder zweten.
• Sla de laatst gelezen pagina op!
  Eindelijk, gedaan met paginanummers onthouden. (Het nut van de bladwijzer of een papiertje negeren we vollédig.)
• Maak markeringen met je stylus!
  Duh. Wie schrijft nu nog met potlood of pen?

Ja, het digitale boek hééft voordelen. Een zoekfunctie, bijvoorbeeld. Maar er is één iets wat een e-reader, e-book of ‘BiblioTech’ nooit zal hebben: charme.

De bibliotheek uit de Disney-film ‘Belle en het Beest’.

Dat overweldigende gevoel bij de ingang van de ruimte: van pagina’s vol wijsheid, romances en veldslagen, bewaard en verzameld in één gebouw.

De gemengde geur van muffe, verpulverde bladzijden en fonkelnieuwe covers (daaraan zijn zelfs blogs gewijd).

De ontdekkingstocht met je hand langs rijen vol boekenruggen in honderden kleuren en formaten.

Zie je Belle al met een laddertje voorbij een rek e-readers zwieren?

Bezoek de openbare bibliotheken van New York, Rome of Parijs eens. Of de modernere versies van Amsterdam, Stuttgart of Mexico City.

De openbare bibliotheek van New York City.

De stadsbibliotheek van Stuttgart, Duitsland.

Als je dat boekenloze gebouw zo nodig moet zetten, noem het dan ‘informatiecentrum’ of ‘data-instituut’, of kies een ander zielloos woord.

Van ‘bibliotheek’ blijf je af!

Onlangs gelezen in een goed boek:

‘Het was een vredesmars in 1968. Ze gingen naar de vier kernmachten. Ze hadden thee bij zich en vroegen de staatshoofden, mocht het ooit zover komen dat ze de rode knop in wilden drukken, eerst een pot thee te zetten en goed na te denken.’

Het laat me al dagen niet los, die theepot.
Ik dacht, ik schrijf er een blog over.
Of toch maar niet … alles is gezegd.

Soms gaat een boek er niet in. Er zijn van die dagen, zelfs weken. Dan haal ik hoofdstuk twee nog niet. Opgewarmde romans, bestofte reisverhalen, voorgekauwde thrillers … Een indigestie krijg ik ervan. En met nog maar één tintje grijs wordt het al zwart voor mijn ogen. Vanavond niet, schat.

Even een briefje posten!
Gelukkig zijn er andere dagen. En andere boeken. Zoals De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry. Een boek van Rachel Joyce, een prachtige roman over verdriet, hoop en liefde. Het verhaal? Een doordeweekse man verlaat op een doordeweekse ochtend zijn huis om een brief te posten. Hij weet dan nog niet dat hij eigenlijk naar de andere kant van het land zal lopen. Zonder wandelschoenen, kaart of telefoon. Hij weet alleen dat hij moet blijven … gaan.

Ontsnapt!
Een schot in de roos, dat boek. Gewoonweg fantastisch, van het eerste tot en met het laatste woord. Het doet me denken aan mijn jonge ik, amper zeven jaar oud. “Breng deze schriften eens naar de klas van meester Bart”, zei de juffrouw. En met het stapeltje tussen mijn armen geklemd, liep ik voorbij de klas van meester Bart, langs de marmeren trap naar beneden, voorbij het kantoor van de directrice, over de godverlaten speelplaats, langs de fietsstallingen, door het poortje, het drukke kruispunt over, regelrecht naar … huis.

Ouder en wijzer
Ik vergeet het gevoel van vrijheid nooit. Ook al was dat van korte duur. Het toppunt van mindfulness was het. Leven in het nu. Zonder angst voor later. Voor de uitbranders en de strafregels. Nu nog kan dezelfde lust om te ontsnappen mij overvallen. Meer dan veertig jaar later. Maar ik hou het wijselijk bij de zoveelste ontsnappingspoging in een boek. Een goed boek.

Kan ik je niet overtuigen om De onwaarschijnlijke reis te lezen? Surf dan zeker naar Rachel Joyce’s website. Het introductiefilmpje is onweerstaanbaar!

Ik baseerde de Schrijf.be-nieuwsbrief van deze maand losjes op het boek ‘De kunst van het heldere denken’, van Rolf Dobelli. Waarom? Omdat het zo’n verdomd intelligent … én ontluisterend boekje is.

In 52 columns legt Dobelli evenveel denkfouten bloot. Fouten die we allemaal maken, zonder het te beseffen. En dus een must voor marketeers, ondernemers en iedereen met ‘gezond verstand’.

Schrijfer deelt tien exemplaren uit

Daarom gaf ik Schrijfer, het enfant terrible van de Schrijf.be-stal, de toestemming om tien exemplaren van het boek uit te delen.

Surf naar www.Schrijfer.be/wineenboek en waag uw kans. Deelnemen kan tot vrijdagavond.

Veel succes!

Het Genootschap Onze Taal, dé vereniging voor taalliefhebbers, heeft een nieuw boekje uit: Man schiet niet in knie. Met daarin een best of van hilarische taalblunders. Jarenlang verzameld in de rubriek Ruggespraak van het tijdschrift Onze Taal.

Krantenkoppen met véél ruimte voor interpretatie

Hieronder nog enkele voorbeelden. En een waarschuwing: leest u deze blog op het werk? Dan propt u het best een zakdoek in de mond. Helpt tegen het schaterlachen.

Obama overvalt restaurant tijdens lunch met staf.

Schietvereniging De Korrel mikt op nieuwe leden.

De ziekte is niet overdraagbaar op de mens. Besmettingen kunnen worden doorgegeven via de website van de Vogelbescherming.

Twee leden van ons team hebben zich gespecialiseerd in jongleren met alzheimerpatiënten. Het vertraagt de ziekte!

Verloren op weg van Zweeloo naar Aalden: een hoorapparaatje. Als iemand het heeft gevonden hoor ik dat graag.