Vandaag schotel ik u een nieuwe coördinator voor: mezelf! Eentje die lijdt aan een ernstige vorm van beroepsmisvorming. Vraag maar aan iedereen die met mij al eens op restaurant is geweest.

De combinatie van mijn voorliefde voor taal en een opleiding hotelmanagement is niet altijd even gezond. Vooral niet voor eigenaars van restaurants, cafés of andere horecazaken. Of voor mijn tafelgenoten …

Rizotto of rissotto?

Mijn eetlust verdwijnt spontaan als ik taalfouten in een menukaart opmerk.

Vooral woorden uit vreemde talen veroorzaken regelmatig de nodige verwarring. Is het nu ‘rizotto’ of ‘rissotto’? Of misschien toch maar gewoon risotto? En hoe schrijf je ook weer de naam van die Japanse paddestoelen: ‘Shi-také’? ‘Sjitake’? Even voor de zekerheid: het is dus shiitake. Net zoals je spaghetti met een ‘h’ schrijft en carpaccio met een dubbele ‘c’.

Perzieken?

Maar ook tegen onze moedertaal wordt vaak gezondigd. Ik heb al meer ‘perzikken’ op een kaart zien staan dan perziken. Ontelbare restaurants bieden heerlijke ‘groentensoep’ aan. En wie weet nog het verschil tussen een salade en sla? Geen échte schrijffout, maar wel heel belangrijk, wil je niet alleen een hoop groene blaadjes op je bord vinden.

En niet alleen de Nederlandse schrijfwijze moet eraan geloven. Want wie weet er eigenlijk wat ‘riz de veau’ betekent? Of waarom iemand in godsnaam ‘Châteaubriant’ zou klaarmaken – volgens mij nog altijd een dorpje ergens in Frankrijk, waar ze zonder twijfel een fantastische Chateaubriand serveren?

Menu-stijlgids

Misschien nog een ideetje voor op de Schrijf.be-website? Een heuse menu-stijlgids, waarin iedere beginnende restaurateur de juiste schrijfwijze voor zijn gerechten vindt. Mijn tafelgenoten zouden schrijf.be dankbaar zijn – zo waren zij van mijn eeuwige geklaag verlost.

Maar blijft ú vooral genieten van mijn oog voor detail. Want dat is wat u van een coördinator verwacht, toch?