Ik dacht dat Frank Focketyn een acteur was. Maar ik vergiste me. Want hij lijkt tegenwoordig eerder op een copywriter. Of … is iedere copywriter automatisch een beetje acteur? Oorzaak van deze existentiële bevlieging: de filmpjes over de wolkenwinkelier en netbankinggebruiker.

In andermans huid kruipen

Waar acteurs en copywriters elkaar ‘vinden’? In de vaardigheid om in het hoofd van iemand anders te kruipen. Inschatten wat die persoon bezighoudt en motiveert is de sleutel tot een geloofwaardige acteerprestatie én een overtuigende tekst die doet doen.

Schrijf.be Compagnie

In die gedachte beleef ik mijn jongensdroom om voor een volle zaal op de bühne te kruipen. Oei … als ik maar geen plankenvrees krijg. Ik vraag me trouwens af of Frank Focketyn nu plots last heeft van writer’s block. Of trek ik de vergelijking daarmee té ver door?

Tony Corsari is gestorven. Hét moment voor een terugblik op zijn carrière. Met het onvermijdelijke Waarom zijn de bananen krom?

Kinderlogica

De radiomakers laten de hit nog een keer door de boxen schallen. Ik raak meteen overtuigd dat hits in de jaren zestig toch redelijk naïef waren. Terwijl mijn dochter van bijna zes grinnikt en haar schouders ophaalt: “Papa, het is toch logisch dat bananen krom zijn. Anders waren het toch geen bananen!”

It’s all in a name

Plots denk ik opnieuw aan de lessen etymologie tijdens Germaanse: een woord raakt pas ingeburgerd als genoeg taalgebruikers het systematisch verkiezen om een specifiek voorwerp te benoemen. Dus … bij deze is Corsari’s vraag eindelijk beantwoord: Waarom zijn de bananen krom? Omdat een voorwerp geel en krom moet zijn om met ‘banaan’ aangesproken te mogen worden.

En toch heb je dan een bijna-zesjarige nodig om het raadsel op te lossen.

’s Morgen een keer … jij heef mij wel verschrikt. Mijn jongste dochter is aan het woord. En zo drie als ze is, ontdekt ze de attracties in de taalkundige speeltuin. Klinkt het niet, dan botst het. Voor papa en mama is het soms lastig om te begrijpen wat ze probeert te zeggen. Maar oefening baart kunst. De zin hierboven betekent trouwens: Vorige week deed jij me verschieten.

Niet simpel, hé oma?

Met haar onbevangenheid ontmaskert ze trouwens de grappigste taalspelingen. Een tijdje terug stond ze naast haar oma in de tuin:
“Oma, hoe heten die witte bloemetjes?”
“Dat zijn meiklokjes.”
“Zijn dat uw klokjes, oma?”
“Neen, dat zijn meiklokjes!”
“Awel … uw klokjes.”
“Ja … inderdaad … mijklokjes.”

Krachtvoer voor de geest

En na zo een staaltje van ondoorgrondelijke taallogica kruip ik met de grootst mogelijke glimlach opnieuw achter mijn copywriterstafel: in haar absolute eenvoud kan taal zó mooi zijn. Mocht ik een taalgoeroe moeten aanduiden, dan maakt mijn dochter een grote kans.

Een optreden van Daan bracht me even geleden in het prachtige Middelburg. Niet het Middelburg in de buurt van Gent. Neen, we gingen die dag ‘internationaal’: Middelburg in het Nederlandse Zeeland. Prachtig stadje trouwens, met veel water en eeuwenoude verdedigingswerken.

Belgisch verkeersnieuws

Tijdens de rit ernaartoe reed ik langs Antwerpen. Altijd goed voor een portie fileleed. De verkeersinformatie had het over een ongeval ter hoogte van kilometerpaal elfendertig. Met andere woorden … rustig blijven en gezapig aanschuiven.

Nederlands bulletin

Over de grens was de verkeersellende nog niet helemaal achter de rug. Ook op de E312 was een ongeval gebeurd. Maar in het radiobericht refereerde de presentator niet aan de kilometerpaal. Hij verwees naar de onheilsplek met de vermelding van de bijbehorende hectometerpaal.

Kilometer versus hectometer

Het basisconcept blijft hetzelfde: een kilometerpaal is een paal die vanaf een bepaald punt een afstand van een kilometer aangeeft. Een hectometerpaal is dan weer een paal die vanaf een bepaald punt … een hectometer aangeeft. Logisch! Maar waarom het verschil?

Vragen … zoveel vragen

Denken Belgen in grotere afstanden dan Nederlanders? Hoe bruikbaar is een kilometerpaal op een weg die geen volle kilometer lang is? Bestaan er ergens op de wereld decimeterpalen? Waarom spreek je nog altijd van een mijlpaal in de geschiedenis, terwijl we al jaren in kilometers tellen?

Kwestie van grootte

Een mogelijke verklaring: de groene bordjes langs de Nederlandse wegen zijn allemaal even groot — zowel voor de ‘volle kilometers’ als de tussenliggende hectometers. In België heb je grotere rood-witte kilometerborden en kleine, witte hectometerborden. Zou dat er wat mee te maken hebben?

Rock on!

Oh ja, het optreden van Daan was trouwens eentje om in te lijsten. Prachtige setting, enthousiast publiek en hartelijke ontvangst! En achteraf gezien, ging de tijd in de file met al die taalvragen razendsnel voorbij. Aanrader voor wie geregeld in – pakweg – Sterrebeek passeert. Met welke antwoorden komt u op de proppen?

Stel je voor: papa-copywriter zit samen met zijn ‘dochter van bijna vijf’ aan tafel. Te lekkerbekken over de maaltijd die klaar staat. Mama-keukenprinses serveert falafelballetjes, verse groenten naar keuze en voorverwarmde pita-broodjes.

Aan de slag

De bedoeling van al dit lekkers: stel zelf je broodje samen zoals jij het wilt. Dochter-Bauke ziet het volledig zitten. Beetje paprika, wat sla, fetakaas, falafelballetje, mayonaise, tomaat, … Haar broodje krijgt vorm en verdwijnt daarna smakelijk in haar buik.

Naamkunde

En dan kaart ze een cruciaal probleem aan: “Hoe heet dat eigenlijk wat we nu aan het eten zijn?” Tja, hoe noem je die doe-het-zelf-burgers? Falafal-pita-broodje? Ik ben niet onder de indruk van mijn eigen vondst. Maar gelukkig komt ze zelf met een onklopbaar alternatief: een knutselbroodje. Met die naam smaken ze nog beter