Soms zit je als copywriter voor je schermpje op zoek naar een leuke slogan. Geen gemakkelijke opgave. Na uren brainstormen met jezelf, krijg je een inval. Het kan al laat op de avond zijn, of misschien pijnlijk vroeg in de morgen. Maar telkens vind je je vondst geniaal. De regel die Schrijf.be dan – terecht – voorschrijft is: laat het rusten. Slaap er even over.

Ontnuchterende ochtend

Je wordt gemakkelijk verliefd op je eigen schrijfsels, en liefde maakt blind. Een nachtje slapen doet dan wonderen. Ben je al eens naast een man of vrouw wakker geworden die er de dag ervoor nog als Miss/Mister Universe uitzag? En zag je die persoon ‘s morgens uitgezakt op het toilet zitten? Dan weet je waarover ik het heb.

Pesten op school

De copywriter die ouders moest overtuigen om hun kinderen naar de Pestalozzi-school te sturen, was naar mijn gevoel een insomnia-patiënt. Want wie wil zijn kind sturen naar een plek waar je sowieso getreiterd wordt?

Sinds kort schrijf ik haast dagelijks over welzijn, en dingen die daartoe moeten bijdragen: mindfulness, yoga, shiatsu en … massages. Zoals zo vaak scherpt schrijven de appetijt aan. Dus ga ik – na een dagje hard labeur – op zoek naar een leuk lijfverwennerijtje. Een hotstone massage, dat lijkt me wel wat: heerlijk soezen terwijl een zorgzame massagedame zomerwarme basalt-lavastenen op je ruggengraat legt. De weldoende warmte trekt diep in je botten, en meteen ontspant je hele lijf … Mmmm!  

En dan stoot ik op een site die een wel heel bijzondere aanpak voorstelt:

Een beetje morbide misschien, maar wel een leuke en efficiënte manier om afscheid van je dierbare te nemen.

Mijn zoon is kampioen in het eten-van-andermans-bord-kijken. Onlangs loerde hij begerig naar de pasta op het bord van mijn partner. Die hem vriendelijk vermaande te stoppen met geelogen.

Schelehongerchineesjes

Pardon? Dat is toch geen woord? Scheelogen, daar kan ik me nog iets bij voorstellen. Scheel van de honger met je ogen om eten bedelen. Maar geelogen? Dat associeer ik met Chinezen. En die zie ik niet meteen met grote ogen naar een bord kijken.

Geen geel of geil in woordenboek

Volgens mij zeg je overigens geilogen. Omdat geilen – naast zijn seksuele connotatie – gewoon hevig verlangen naar betekent. We zoeken het op, en vangen bot. Geel- of geilogen: het is in geen enkel woordenboek van onze standaardtaal terug te vinden. Wel geilbekken (vuile praat verkopen), of geilpompen (deze moet u zelf even opzoeken, we zijn een deftig bedrijf).

Wreed veel goesting

Het moet dus dialect zijn. En inderdaad: je geiloogt naar wat je begeert. Ik vind het alvast mooier dan geelogen. Alleen denk ik niet dat ik het nog in het bijzijn van mijn kinderen zal gebruiken.

Onlangs tufte ik geïrriteerd achter een slome auto aan. Een sticker op de achterruit verklaarde waarom mijn voorligger zo tergend traag reed: Keanu en Sean on board. Dat zie je wel vaker: Liam, Chloé, Amber en Maxime, …  Ze zijn on board, on tour, inside, of aan boord. Of bijvoorbeeld Pauline, die rijdt mee. En dan zijn er ouders die de standaardtaal overboord gooien. Bij hen zit Mathis in den otto. Lachen.

Volwassenen on board

Maar zetten deze stickers eigenlijk tot verkeersveilig gedrag aan? Oké: kinderen doen een beroep op onze beschermende instincten. Maar mag je veertigplussers wel rammen, dan? En vertraagt u als u Rocky aan boord leest – net onder de afbeelding van een kwispelende viervoeter?

Schrijver achter het stuur

Het strafste zag ik op de bestickerde auto van een thuisverplegingsdienst. Op de achterruit stond in grote letters: verpleegster aan boord. Natuurlijk rem ik voor verpleegsters. Maar ook voor bakkers, bouwvakkers of boekhouders aan boord. Misschien moet ik me wel een sticker ‘copywriter aan boord’ aanschaffen. Rijdt u tegen mijn auto? Wees dan gewaarschuwd: ik schrijf het aanrijdingformulier helemaal vol …

Apothekers staan op hun titels. Dat weet ik, omdat mijn vader er één op rust is. Een apotheker heeft geen klanten, hij heeft patiënten. Hij heeft geen zaak. Wel een officina of een officiene apotheek. Hij is ook geen meneer. Hij is Apotheker. En wil zo aangesproken worden.

Naam op voorschrift

Dat blijkt eens te meer uit een nieuwe richtlijn die de Orde der Apothekers per 1 januari 2011 in voege wil doen gaan. Vanaf dan moet iedereen die in de apotheek werkt een duidelijk leesbare badge dragen – met zijn naam erop én zijn exacte functie.

Overdosis duidelijkheid?

Doel van deze badges? Duidelijkheid. Zodat de klanten – pardon, patiënten – weten wie hen helpt: de apotheker-titularis, apotheker-adjunct, apotheker-stagiair of de farmaceutisch-technische assistent … Tja. Zoveel helderheid doet duizelen. Gelukkig heb je daarvoor dan al een geneesmiddel binnen handbereik.