1. En hoe gaat u het blijven behouden?
   √ En hoe behoudt u het?
   Taalpap … je kunt er boeken over schrijven. Je vindt ze overal, op de vreemdste momenten. Zo is er dat ellendige gebruik van ‘gaan’ om een toekomende tijd aan te vullen. “Ik ga dat eens gaan doen, zie!” Dan is er zo een of andere Bekende Vlaming die wat te vaak op tv komt en zulke zinnetjes brouwt … en joepla, binnen de kortste keren kopieert de halve mensheid hem.
   Bovendien is in dit zinnetje ‘blijven’ gewoon overbodig. Behouden heeft toevallig of niet een dimensie van ‘duur’ in zich. Dus moet je er geen ‘blijven’ aan toevoegen.
2. Want dan brengen we piekerend en draaiend de nacht door.
   √ … dan piekeren en draaien we de hele nacht door.
   Het blijft kantje boord: tegenwoordige deelwoorden zijn natuurlijk niet echt fout, én ze behoren tot onze taaloverlevering. Maar daar zeg je het natuurlijk: ze zijn oud en erg houterig. Helemaal niet wat een moderne, lenige taalgebruiker wil zijn. De groene zin dartelt veel meer, hoewel het gaat over een vervelende bedoening: niet kunnen slapen en liggen woelen. Er zijn leukere dingen in het leven!
3. Omdat slaapmedicatie verslavend werkt, mag je hem maar een korte tijd slikken.
   √ … verslaaft …. ze
   Nog zo een voorbeeld: verslavend werken kun je in een woord zeggen. Ik zou dat dan ook doen. Waarom twee woorden, als die geen meerwaarde brengen? Dan liever één: krachtig en vervoegd in de onvoltooid tegenwoordige tijd, de krachtigste tijd van heel het tijdenassortiment!
   En slaapmedicatie is vrouwelijk, dus krijg je ‘ze’ of ‘haar’ als verwijswoord.
4. Ze verzorgden het tekenen van de nieuwe opstelling, het organiseren van de verhuizing en het afstellen van de opties.
   √ Ze tekenden de nieuwe opstelling uit, organiseerden de verhuizing en stelden de opties af.
   Je moet geen werkwoorden substantiveren. Dat is overbodig werk, als er volwaardige substantieven met dezelfde betekenis bestaan. Dus het tekenen, het organiseren en het afstellen: niet doen. Want tekening, organisatie en afstelling: er is niets mis mee. Maar je zin wordt veel actiegevoeliger, als je hem helemaal omgooit en vervoegde werkwoorden gebruikt.
   
5. Bestaande klanten blijft u in de watten leggen, maar tegelijk speurt u naar nieuwe.
   √ Trouwe of Vaste
   Nog maar eens een lans breken: ‘bestaande klanten’ heeft al een heel rare carrière achter de rug. Waarschijnlijk stommelings in onze taal geslopen en er nu niet meer uit te krijgen. Hoewel: nieuwe klanten bestaan toch ook! Ik erger me er blauw aan en probeer altijd een alternatief te vinden. Zoals hier met ‘trouwe’. ‘Vaste’ lijkt mij ook heel mooi.
                 

Goed nieuws voor toffe nonkels en lollige tieners overal ter wereld: Fucking blijft Fucking.

De inwoners van het Oostenrijkse dorpje Fucking droomden al een tijdje van een naamsverandering. Maar de lokale burgemeester, Franz Meindl, steekt er nu een stokje voor: “Pas als álle inwoners akkoord gaan, wijzig ik de naam van onze gemeente naar Fugging!”

Just another day in Fucking

Door het veto van de burgemeester, zijn de Fuckingers (?) veroordeeld tot meer van hetzelfde. Toeristen die een ommetje maken voor een foto bij het hilarische plaatsnaambord. Beschonken studenten die het bord stelen. Toffe nonkels die de dorpelingen opbellen om zich af te vragen of ze in Fucking zijn. Enzovoort.

Val eens een ander lastig

Ik heb medelijden met die arme Oostenrijkers. En dankzij collega Stefanie, kan ik er een steentje toe bijdragen. Zij schreef ooit een blog over vreemde plaatsnamen. Een schat aan informatie om andere dorpen mee lastig te vallen.

Dus, aanrader voor toffe nonkels: bel eens naar een dorpje náást het Duitse Etterwinden. En vraag de inwoners of ze veel last hebben van hun buurgemeente.

Lachen, gieren, brullen verzekerd. En zo keert de rust weer in Fucking.

Donderdag 19 april 2012. Gedaan met werken. Ik trek de kantoordeur achter me dicht en spring op de fiets. In sneltempo op de pedalen richting station. Aangekomen, maar … dorst! Nog snel een Fanta scoren in de drankautomaat. Ik duikel wat muntjes uit mijn portemonnee, klaar om ze in het gleufje te werpen. Maar dan: verwarring, afleiding. Alleen, geen tijd om er lang bij stil te staan. Dus blikje pakken en lopen naar de trein.

Vrijdag 20 april 2012. Opnieuw in het station. Met het typische uitbolgevoel van een vrijdagavond. Dus wél tijd om opnieuw naar de plaats van afleiding te gaan. En op de gevoelige plaat vast te leggen wat ik de dag voordien zag …

“Speechen op tafel, een rode peper eten, en de volgende dag in bikini naar het werk. Dat alles maakt deel uit van de ontgroening.”

… zegden mijn collega’s. Maak dát mee, op je eerste werkdag.

Gelukkig had ik snel door dat Schrijfbe’ren graag plaagstoten uitdelen. Toegegeven, ik ben een groentje. Maar groen achter mijn oren? Dat niet. Voorlopig blaas ik dus geen stoomwolken uit mijn neusgaten. En mijn kleren? Die hou ik aan.

Nog lang en gelukkig

In het Italiaanse restaurant Camogli toostte Wim op een lange carrière bij Schrijf.be. Op vele gelukkige jaren.

Daarvan ben ík nu eens overtuigd.
En ú binnenkort ook. Ontdek op mijn kersverse pagina hoe ik al uw teksten met kleur injecteer.

In afwachting deze kleurrijke foto:

Collega Hanne (links) en ik (rechts) op mijn eerste werkdag

Een toetsenbord dat wéét wat u wilt typen? Het bestaat! Dankzij de slimme Android-app SwiftKey X. Want deze applicatie vult het woord aan dat u typt én voorspelt meteen het volgende.

Hoe werkt het?

Na elk woord dat u intikt, krijgt u drie logische suggesties. Daarbij houdt het toetsenbord rekening met uw schrijfstijl en uw favoriete woorden. Hoe langer u de app gebruikt, hoe handiger ze dus wordt! Bovendien kunt u altijd bijsturen.

Uitproberen, die handel! Of toch maar een Schrijfbe’er in de arm nemen?