“Schrijf.be - Wij zijn copywriting.”

Het is een parafrase van de baseline (tagline) van manroland. Een marktleider in de wereld van de drukpersen – en trouwe Schrijf.be-klant. Een baseline die wij overigens niet bedachten. Géén ere wie die ere niet toekomt.

Maar wat een dijk van een baseline voor een bedrijf dat al 160 jaar wereldwijd drukkerijen laat draaien! En waar misschien wel inkt in de aders van de 9000 medewerkers vloeit.

“Wij zijn drukwerk.” Als dat zo is, mag je dat ook zeggen.
Neen: moét je dat ook zeggen. Toch?

Seks is niet hetzelfde als sex. Dat weet ik na het lezen van Taal is zeg maar echt mijn ding. Paulien Cornelisse schreef het boek. Het gaat over taal. Niet over hoe mensen met elkaar zouden moeten praten, maar over hoe ze dat per ongeluk doen.

Dat is soms walgelijk, en soms aandoenlijk. Wat volgens Paulien Cornelisse in elk geval vaststaat, is dat mensen bijna nooit zeggen wat ze bedoelen. ‘Als ik even heel eerlijk ben’ lijkt de opmaat tot vriendelijk commentaar, maar is meestal de inleiding tot keiharde kritiek onder de gordel. Veel mensen vinden dat wij ons vooral door het gebruik van taal onderscheiden van wilde beesten. Paulien Cornelisse ziet taal niet als een teken van civilisatie, maar meer als een voortzetting van omgangsvormen uit de oertijd. We zijn nog altijd bezig elkaar te vlooien en tegen elkaar te gillen, alleen doen we dat nu op een veel ingewikkeldere manier.

Het boek is een bestseller in Nederland: meer dan 150.000 exemplaren verkocht. Op de website van uitgeverij Contact lees ik het commentaar van Paul De Leeuw: “Dit boek is een genot om te lezen. Ontzettend grappig. Ik heb heel erg gelachen.” De man heeft overschot aan gelijk. Het boek is hilarisch. Een echte aanrader!

“Ken jij Martin Stone?” vroeg mijn ma me onlangs. Ik fronste verwonderd de wenkbrauwen, toen ze me een krantenartikel onder de neus schoof. Het bleek een professor te zijn van het HIW, de faculteit waarin ik filosofie studeerde. De man pleegde blijkbaar al jarenlang enthousiast plagiaat: liefst 28 van zijn publicaties zijn niet (helemaal) van zijn hand.

Copy/pastewriter

Dat vond ik – op z’n zachtst gezegd – verbazend nieuws. Als het HIW me al die jaren nu één ding geleerd had, dan was het wel dat plagiaat not done is. Een wijze raad die ik altijd gevolgd heb, ook als copywriter. Natuurlijk, alles is al geschreven. Het is niet erg om redeneringen of gedachtengangen van iemand anders over te nemen. Zolang je het in je eigen woorden doet én je bronnen correct citeert, is er niets aan de hand. Maar gewoon plat plagiaat? Professor Stone had ons beter zijn teksten laten herschrijven. Deze vroegere filosofe had dat met véél plezier gedaan …

1. De wettelijke bepalingen op het vlak van voor de medische kwaliteit worden alsmaar strenger en de druk op de kosten hoger verhoogt.
   Op het vlak van: willen we NU afspreken dat we dat nooit meer gebruiken? Brrr, ik krijg er, zoals de trouwe lezer al weet, bibberminnekes van. En, vandaag ‘twee krijgen één betalen’: achteraan loopt de zin fout, omdat worden eerst met een meervoudig onderwerp wordt vervoegd en nadien elliptisch wegvalt bij een enkelvoudig. Dat mag natuurlijk niet - daarom die tweede persoonsvorm.  
      
2. Wij organiseren ook een praktische training in twee namiddagen die twee namiddagen duurt.
   In de rode versie kan het zijn dat de training maar een namiddag duurt en twee keer plaatsheeft. In de groene is het duidelijk: één training die twee namiddagen in beslag neemt. Niet gemakkelijk he.
      
3. Met als extra voordeel dat je als onderneming ondernemer geen opleidingskost opleidingskosten moet voorzien incalculeren.
   Je kunt natuurlijk iemand of iets voorzien van iets. Maar voor de rest betekent voorzien wat het echt zegt: voorspellen. In deze zin gebruik je beter een ander werkwoord: plannen of budgetteren kan natuurlijk ook. Bovendien, het is toch de schrijf.beter van de extraatjes, is kost eten. Maar als je iets moet betalen dan heb je kosten. En, nog een derde tip: mensen kunnen geen onderneming zijn. Ik, als eenmans-schrijf.be-eindredactie-ondernemer, en mijn trouwe back-upcollega Kiki vermelden en corrigeren deze fout met graagte, want we krijgen er allebei de b… , juist.
       
4. Ten slotte opwaarderen waarderen we het pleintje op.
   Opwaarderen is een scheidbaar werkwoord.
       
5. Klanten en prospects prospects kiezen nu nog altijd voor de telefoon.
   De Woordenlijst geeft als meervoud alleen maar prospecten. Maar dat is dan van het onzijdige prospect, dat (voor)uitzicht betekent. Prospect in de betekenis van mogelijke klant staat niet in Van Dale. Daarom schrijven we het hier cursief.

De laatste tijd landen er meer en meer minimalistische mails in mijn e-bus: stenografische berichtjes, waaraan ik kop noch staart krijg. Het is een fenomeen dat – naar mijn gevoel – zorgwekkende proporties aanneemt.

Appels en zwarte bessen

Steeds vaker krijgen mijn zorgvuldig opgestelde en doorgemailde vragen een monosyllabisch antwoord. Niet altijd even helder, vind ik dat. Ja, wat? Ja: ik mag uw tekst factureren? Of ja: er zijn nog kosten aan?
Die miniberichten zijn haast altijd gesigneerd met: Sent via BlackBerry offered by Proximus. Alsof het een kwaliteitslabel voor communicatie betreft. Terwijl het – naar mijn gevoel – juist de kwaliteit van de communicatie omlaaghaalt.

Neem pen en papier

Snel communiceren en overal bereikbaar zijn: helemaal toppie! Ik kan me een leven zonder e-correspondentie ook niet meer voorstellen. Maar eigenlijk ben ik zo’n oude-stempelmens, dat stiekem nog van een handgeschreven briefwisseling droomt. Want daarvoor neem je de tijd. Je wikt elk woord, weegt elke zin en krult je letters op het geduldige blad. En elke krul onthult een beetje wie je bent, en hoe je je voelt. Persoonlijk, noemen ze dat.

Volzinnig communiceren

Ik weet het: tijd is geld. En dringend moet snel gaan. Dat klopt. Maar, lieve slimmetelefoongebruikers, houden jullie ook rekening met jullie lezers? Die soms echt meer nodig hebben dan een OK of een Ja om jullie te begrijpen? En phonemailen jullie mij? Denk dan aan dit broze schrijvershart en die tere lezersziel. En verwen mij met een mooie volzin. Dank bij voorbaat.