1. Wij grijpen niet zomaar in het wilde weg in uw orgnisatie in. Wij gaan niet zomaar wild in uw organisatie tekeer.
   Drie keer in … in dezelfde zin: zo zijn we niet Als we die drie innen niet zomaar weg krijgen, gooien we toch heel de zin om, vandaar …
    
2. Het boeiende programma zorgt voor garandeert een fantastisch uitje voor het hele gezin.
   Nog zo eentje: zorgen voor is wel cliché, maar in deze positieve betekenis wel aanvaardbaar. Maar die voor moet je dan nog eens herhalen en dat doet pijn. Daarom een ander werkwoord: zelfde betekenis, zelfs nog een beetje sterker, en een betere zin. Yes!
    
3. Haal een professioneel kwaliteitsbewakingssysteem kwalitatief hoogstaand of professioneel bewakingssysteem in huis.
   Uiteraard moet dat systeem niet de kwaliteit van het huis bewaken. Het moet gewoon heel goed zijn. Dus opnieuw wat denkwerk en omgooien die handel.
    
4. U ziet alles: een 7-inchkleurenscherm 7 inchkleurenscherm of 7 inch-kleurenscherm geeft u een extra gedetailleerd beeld.
   Moeilijke spellingklus. De Woordenlijst vermeldt 11 juliviering. Maar de combinatie van inch met kleurenscherm lees je toch niet zo gemakkelijk. Daarom zette ik inch eerst cursief. Nog even  nadenken bracht me op het idee van het koppelteken. Voor de leesbaarheid mag dat altijd. Toen was ik moe van het denken …
    
5. Maak tijd voor anderen (werk, familie, …), (bijv. werk en familie), maar houd ook tijd vrij voor uzelf. 
   Hierover hadden we het in schrijf.beter 042: na familie (tussen de haakjes) staan vier leestekens. Als je bijv. of b.v. voor werk schrijft, volstaan twee. Doen!

Ik ben een van die Vlamingen die naar Wallonië verhuisde om te genieten van de geldtransfers van Vlaanderen naar Wallonië.

Dus krijg ik alle belastinginformatie in het Frans. Wat merk ik daar onderaan op pagina 2 van de ‘Avertissement-extrait de rôle’? Een Vlaamse url! Wie meer informatie wil over zijn aangifte, moet surfen naar: http://fiscus.fgov.be/interfainvfr/Vragen/Terugbetalingen.htm! De uitleg op de webpagina is wel eentalig Frans.

Maar er zullen vast wel wat Walen verdwalen, als ze typen: http://fiscus.fgov.be/interfainvfr/Vragen/Terugbetalinken.htm …

Nederlands spreken, lukt ons allemaal – min of meer. Maar vreemde talen? Dat is een ander verhaal. Niet iedereen heeft een even grote talenknobbel. Dat bleek onlangs nog maar eens. Toen hoorde ik een medepassagier op de tram een conversatie in het Engels voeren – loud and clear. Ik en de jongen die tegenover me zat, konden moeilijk onze lach inhouden toen de man riep: ‘No, de computer is not kapot … I say you: not kapot.’

Engels nagerecht

Ach, ik kan het de arme man niet kwalijk nemen. Hij zorgde voor een heel geanimeerd gesprek dankzij zijn gebrekkige kennis van de Engelse taal. Mijn bloedeigen vader bezorgde me ooit hetzelfde plezier, toen hij een plaat bovenhaalde die hij vroeger als dj tijdens trouwfeesten draaide. Vooral dat ene nummertje vond hij fantastisch. Dat draaide hij wanneer de huwelijkstaart werd opgediend: desert dance … dat hoorde toch duidelijk bij het dessert, niet?!

Anderstalige bubbels

De jeugd zal je niet betrappen op deze Engelse taalfratsen. Gelukkig zijn er nog andere talen, zodat ik ook met hen kan lachen. Onlangs hoorde ik een bende pubers bezig over ‘prosciutto’: Lekker, chique, een goed idee voor Nieuwjaar … én boordevol bubbels. Bubbels?! Dát zal lekker smaken bij hun toastjes met ‘prosecco’.

Of zouden ze het toch maar beter houden bij een lekkere, Belgische combinatie: bier en Gandaham?

Elke keer weer staan mijn vriend en ik te gniffelen in de lift van het appartementencomplex waarin we ons stekje hebben. Onze ‘reis’ kan niet lang genoeg duren. Helaas moeten we altijd maar één hoog (of één laag). Daarom zetten we de lift soms gewoon ‘vast’ om even te genieten.

Genieten van? Twee A4’tjes ‘huisstijl-aanbevelingen’ van onze syndicus. In heerlijk archaïsche bewoordingen. Ze klinken in je oren als het vooroorlogse ‘gesproken dagblad’. Ik trakteer u op een zin: ‘Uw omwonende buren in het gebouw zullen U dankbaar zijn om de aandacht welke U besteedt aan de beperkingen van geluidsoverlast naar hen toe.’ Waarom niet gewoon: ‘Houd het rustig voor uw buren’?

Knipoog

Naar aanleiding van zijn bloemrijke brief zou ik onze syndicus een cadeautje willen geven. Met een vriendelijke knipoog. Maar zou hij die wel juist begrijpen? En zou hij mijn cadeautje wel appreciëren? Voor wie houdt van woorden is het alvast een pareltje. Vooral voor wie houdt van zoeken naar de juiste woorden. Woorden die ál de andere woorden overbodig maken. Bent ú zo iemand? Dan stel ik het cadeautje graag aan u voor: het is een prentenboek. Voor kinderen? Ja, maar evengoed voor volwassenen, want het is werkelijk prachtig geïllustreerd en de tekst ontroert je.

Woordfabriek

In ‘Het land van de grote woordfabriek’ spreken de mensen bijna niet. Je moet er woorden kopen en ze heel voorzichtig inslikken om ze te kunnen uitspreken. Sommige woorden zijn haast onbetaalbaar. Mensen zonder centen zoeken soms in vuilnisbakken naar weggegooide woorden. En in de lente zijn er wel woordkoopjes, maar wat moet je met dwaze woorden als ‘dromedariszadel’ of ‘appelsapmakerij’? Op sommige dagen dwarrelen er zomaar woorden door de lucht. Kinderen vangen ze in hun vlindernet. Zoals de kleine Florian, die op zoek is naar woorden vol liefde voor Siebelle. Florians concurrent heeft schatrijke ouders en kan Siebelle overspoelen met woorden. Maar wie wint haar hart, denkt u? Moraal van het verhaal: minder is altijd meer, als je maar zorgvuldig je woorden kiest. Dat is ook onze Schrijf.be-leuze!

In ‘Het land van de grote woordfabriek’ kost het voorlezen van de ‘huisstijl-brief’ wellicht een fortuin. Mijn vingers jeuken om hem te herschrijven. Mag ik, mijnheer de syndicus? Mag ik er een brief-je van maken? Eentje van pakweg … enkele eurootjes, maar dat nóg meer doet doen?

Ik vind copywriting een lelijk woord, vooral met mijn Gentse rrrrr klinkt het nergens naar. Vraagt er iemand naar mijn beroep? Dan houd ik het liever op ‘brievenschrijver’. Brievenschrijver is een mooi woord, én een woord met internationale weerklank.

In Brazilië

Regisseur Walter Salles gebruikt het in een van zijn films: Central do Brasil. Het verhaal gaat over de oudere ex-lerares Dora (Fernanda Montenegro). Ze scharrelt op het Centraal Station van Rio de Janeiro haar inkomen bij elkaar door voor analfabeten brieven te schrijven. Dan komt een vaste klant van Dora onder een bus terecht. Zij laat haar zoontje Josue als wees achter. Dora sommeert hem eerst op te donderen, neemt hem dan mee naar huis, verkoopt hem vervolgens aan een stel obscure adoptiebemiddelaars en redt hem een dag later uit de klauwen van dezelfde griezels. Daarna gaan ze in een aftandse bus op zoek naar de verdwenen vader van de kleine Josue, en verandert de film in een road movie. De brievenschrijfster en de straatjongen groeien naar elkaar toe.

In Israël

Ook in Va, vis et deviens speelt een brievenschrijver een cruciale rol. De film gaat over het lot van de falasha’s, de Ethiopische joden die in het begin van de jaren tachtig vanuit het door hongersnood en burgeroorlog getroffen Soedan naar het Heilige Land gerepatrieerd werden. We zien hoe een christelijke moeder in het Soedanese vluchtelingenkamp Um Raquba ‘s nachts haar zoon van negen aan een jonge falasha toevertrouwt. Die heeft net haar eigen zoon verloren. “Ga, leef en word”, zegt ze. En voor de jongen goed en wel beseft wat hem overkomt, zit hij in een vliegtuig met bestemming Israël. Vanaf dat moment is de jonge Schlomo alleen nog maar geobsedeerd door het idee zijn moeder terug te zien. Beetje bij beetje groeit hij op tot een intelligente tiener. Dat heeft hij te danken aan Qes Amhra, de plaatselijke leider van de Ethiopische gemeenschap én brievenschrijver voor de jonge Schlomo.

In België

Ah, kwam er maar eens zo een klant aan mijn deur kloppen. Een kleine Schlomo die een brief wil schrijven naar zijn mama in een ver land. Een verliefde Romeo mag ook. Misschien een verdwaalde Rus op zoek naar zijn familie, of een exotische prinses uit de harem van een of andere sultan? Please?