Er viel onlangs een brief in mijn bus. Bestemd voor mijn vader, maar door mij gelezen – ik ben nu eenmaal nieuwsgierig. Niet dat ik het briefgeheim daarmee schond, want het ging om reclame. En die moet door zoveel mogelijk mensen gelezen worden.

Reclame waarvoor? Joost mag het weten. Want daar wrong het schoentje: deze reclamebrief – of mailing, zoals wij dat noemen – vertelde me niets. Of toch: dat 2009 op zijn einde liep. En dat het een boeiend jaar was. Maar dat zei de mailing dan zo:

“Het was een jaar waar aan de economische ontwikkelingen geen einde leek te komen. Ook bij ons hebben de ontwikkelingen niet stil gestaan. Deze ontwikkelingen hebben een zeer beperkte invloed op de prijsontwikkelingen in ons gamma van 2010.”

Vier keer hetzelfde woord gebruiken … om er uiteindelijk niets mee te zeggen. Dit bedrijf heeft duidelijk nog niet van het synoniemenwoordenboek of Schrijf.be gehoord.

1. Je leert ook in kleine groepjes een hele reeks vaardigheden.
   Dit is echt een heel klassieke fout! Dubbelop natuurlijk en toch zeggen we allemaal af en toe wel eens iets dergelijks. Niet schrijven dus: een groot groepje bestaat gewoon niet.
     
2. We doen er alles aan om de storing het probleem zo snel mogelijk op te lossen.
   Een storing verhelpen, uit de wereld helpen of zelfs herstellen: dat zou kunnen. Maar problemen: die los je op.
     
3. Of het geeft u vleugels, zodat uw omzet hoge toppen scoort hoog scoort of hoge toppen scheert.
   Deze contaminatie ligt echt voor de hand. En nochtans: de twee juiste uitdrukkingen staan er als een huis. Trouwens: hoog scoren, doe je dat meestal in Nepal of wat? En hoge toppen, scheer je die met Gillette?
     
4. Maar het is wel een manier om kwalitatief hoogstaand marktonderzoek te doen.
   Kwalitatief op zich betekent alleen maar ‘de kwaliteit betreffend’. Dus als je wilt zeggen dat iets heel goed is, dan is het kwalitatief hoogstaand of kwalitatief perfect of kwalitatief sterk. Of je schrijft er een ander waardebepalend adjectief achter. Kwalitatief is dan telkens uiteraard bijwoord bij het adjectief en krijgt geen -e. 
     
5. Wilt u medicatie in vloeibare vorm of in een injectiespuit in uw handbagage meenemen? Wilt u de medicatie vloeibaar of in een injectiespuit als handbagage meenemen?
   Drie keer het voorzetsel ‘in’ … in de rode zin. Daar kan ik maar moeilijk … in komen. Omgooien die (z)in!

Een tijdje geleden beleefde ik een deugddoende vakantie in de Haut-Marne. Dat is Frankrijk, voor de geografisch ongeletterden onder ons. Toch stikte de wandelherberg waarin we verbleven van de Nederlanders. Het fijnere soort, niet de brallende, Heineken drinkende massa die je wel eens op een Franse camping treft.

Belgisch taalgevoel

Wat mijn medegasten wel met die massa gemeen hadden? Hun kroelende gilletjes, telkens als mijn vriend en ik een sappig Vlaams woord lieten verdwalen in onze proper opgekuiste standaardtaal. “Oh, zeggen jullie dat zooo in het Belgisch?!! Jullie hebben zooo’n heerlijk taaltje.” Of “Jullie Belgen hebben echt wel een juister taalgevoel.” Mijn vriend en ik kregen er het heen en weer van. Om te beginnen bestaat het Belgisch niet, lieve Noorderburen. In België spreek je Vlaams. Of Frans (Waals), of Duits. Maar géén Belgisch.

Praat je me om? Dan ben ik mee!

En ja, het klinkt zacht, gezellig en lekker, ons Vlaams. Maar zijn wij daarom taalgevoeliger? Ondanks alle Vlaamse overwinningen in Tien voor Taal – wilde ik dat wel eens betwijfelen. Tot op een avond aan tafel. Mijn vriend probeert me iets uit te leggen. Ik, blond, net uit de sauna en wat suf, volg zijn verhaal niet helemaal. Hij vertelt het opnieuw. “Aha”, roep ik als de eurocent gevallen is,  “nu ben ik mee!” Gelach aan het gelag, onze Hollandse disgenoten vinden ons weer superschattig: “Mee zijn? Om zijn, zul je bedoelen!” Want in Nederland moet je blijkbaar een blokje omlopen om mee met het verhaal te zijn.

Nu zou ik om zijn als iemand me met zijn redenaarstalent van zijn gelijk heeft overtuigd, maar goed. Dat is vast en zeker het verschil tussen Noord- en Zuidnederlands. Enfin, daarvan ben ik zeker en vast overtuigd!

Een tijdje geleden nam mijn vriend me mee naar de Nationale Plantentuin in Meise. Leuk was dat: kastanjes rapen, bloemetjes bestuderen en lachen met een paar bijzónder bizarre cactussen.

En dan was er nog dit heerlijk verwarrende straatnaambord. Schapen aan? Moesten schapen er aan de leiband of zo? Of schapen aan de linkerkant, mensen aan de rechterkant? Schapen aan de top? Schapen aan de drugs? Mooi om te zien hoe het ontbreken van één letter plots een mysterieuze boodschap maakt van een saai bord …

Ik maak een hertaling over inlegkruisjes en leer dat je ze in verschillende vormen, maten en absorbtieniveaus koopt – met of zonder parfum. Wat je ook wilt: onze klant zorgt ervoor dat een vrouw zich de hele dag beschermd en fris voelt.

De waaier van mogelijkheden is breed, en dat zullen we geweten hebben: “Onze producten zijn beschikbaar in de maten: Normal, Large, Long Plus, Tanga  en in handige singles voor in je handtas.”

Altijd een single bij de hand

Handige, alleenstaande mannen die je in je handtas kunt wegstoppen? En alleen opdiept, als je ze even nodig hebt? Ik overweeg even om mijn linkshandige vriend de deur te wijzen. Ach, een vrouw mag dromen, niet?