De Gazet van Antwerpen heeft het licht gezien. Voortaan spreekt haar hoofdredacteur zijn prospecten in direct mails bij de voornaam aan. Lekker direct, dat hoort zo – toch?

Wel, ik heb nieuws voor jou, fruthoofdredacteur. Dat hoort niet zo. Meer nog, het getuigt van minachting van jouw prospecten, die jij van haar noch pluim kent. Zo, dat moest me even van het hart.
Ik wil niet dat jij me jijt, want dan jouw ik jou uit.

Doel gemist

“He Willem. Kom gerust wat dichterbij. Jaja, nog wat dichter… Geen krant staat zo dicht bij jou als de Gazet van Antwerpen.”

Nou, ik dacht het niet. Geen krant staat verder van hoe ik wil aangesproken worden. Sla er maar eens de nieuwsbrief op na over het gebruik van jij of u.

Willempie!

En dan nog wat, heren marketeers en communicatiespecialisten. Het gebruik van een gekochte database is géén goed idee. Want ik heet niet ‘Willem’, wel ‘Wim’. Jammer voor u, want die ‘Willem’ maakt dat ik nooit ofte nimmer meer spontaan naar uw krant grijp. Schuif voor mijn part de zwartepiet door naar de onwillige ambtenaar van de Mechelse burgerlijke stand. Want die vond ‘Wim’ in 1963 geen ‘gangbare naam’ en verving hem door ‘Willem’.

Toch zong André van Duin het jaren geleden al: ”Ik heet Wim, meer niet, maar wie me ziet, roept toch steeds weer Wil-lem-pie!”

Guielmus Augustinus

En zo moet u (tien?)duizenden prospecten voor het hoofd hebben gestoten.
Neem nu mijn vader, die ook Wim heet. Hoewel – in zijn tijd maakte een Grieks-Latijns geschoolde ambtenaar het nog bonter. Hij moest eigenlijk ‘Wim Gust’ heten. Maar dat kon niet door de burgerlijke beugel – zelfs ‘Willem August’ niet. Waarop de ambtenaar besloot om via een Franse omweg (‘Guillaume’) voor ‘Guielmus Augustinus’ te kiezen.

Het zal wel in mijn slechte natuur liggen, maar ik hoop zó dat er ook een direct mail vertrok met “Hé Guielmus Augustinus.”

De UBN is in zomerstemming. Tien warme neologismen, bij voorkeur te savoureren op een sympathiek terrasje.

1. Koffiepieder (warm water erbij en rieren)

2. Mafkoelen (als het waanzinnig warm is)

3. Vlief (Een lieve vlieg? Of een vliegend lief?)

4. Vozelen (vieze dingen doen)

5. Zakvoerder (transporteert jutezakken)

6. Bramelen (braambessen verzamelen)

7. Brevtev (een brevet Russisch)

8. Berander (een nieuwe categorie aanrander)

9. Moidem (een mooie modem)

10. Branadlarm (evaceuren!)

1. U betaalt mij teveel te veel.
   Zou ik nooit aan mijn baas zeggen, maar als u het ooit toch doet, dan maar in twee woorden. Het teveel wil hij misschien toch blijven storten, hopelijk wordt het hem dan nooit te veel …
    
2. Kleine ingrepen leveren op termijn forse besparingen op brandstof en onderhoud op. Kleine ingrepen besparen uiteindelijk brandstof en onderhoud.
   Zo zie je maar: drie keer op in een bestek van 9 woorden. Dit hoor je perfect als je de zin hardop leest. Zoals zaakvoerder Wim dat altijd vraagt. Doe dat toch gewoon!
    
3. Na zo’n onderzoek kunnen wij de klant vragen een beschrijvend onderzoek én dito sanering uit te voeren.
   Als je onderzoek én sanering op beschrijvend laat volgen, staat er een adjectief zonder buigings-e bij sanering. Dat kan niet, want sanering is een de-woord en onderzoek is een het-woord. Dus moet je dito of een ander adjectief met buigings-e (bijv. gelijkaardige)  voor sanering schrijven.
    
4. Maar bent u zeker dat u dan de rust krijgt die u verdient? Maar bent u er zeker van dat u dan uw verdiende rust krijgt?
   De uitdrukking is zeker zijn van iets. En je kunt de voorzetselvoorwerpszin ook korter formuleren zoals je in de groene zin ziet.
    
5. Wanneer u buitenhuis buitenshuis naar vergaderingen of klanten moet,  verplaatst u zich bij voorkeur met de auto.
   Een buitenhuis staat op het platteland en als je uit dat buitenhuis gaat, sta je buitenshuis …
    
   

Lieve Schrijf.be-zaakvoerder 

Doe alsjeblieft iets aan de SEO (zoekmachineoptimalisatie) van onze blog.

Hij werkt goed. Te goed.
Want geef je Google de zoekopdracht ‘Madame Soleil’?
Dan komt Schrijf.be op de derde plaats.

Een ietsiepietsie vreemde combinatie, Madame Soleil en Schrijf.be.
Het bewijs: lees even de reactie die binnenliep op http://www.schrijf.be/blog/madame-soleil/
Wat moet een mens dáár nu op antwoorden …

Doe je er iets aan, Wim?
Of post ik dit misschien beter onder een andere titel?

Groetjes
Ilse

Er zijn te weinig romantische zielen bij Schrijf.be. Een spijtige analyse. Maar het ís zo, toch in de Locomotiefstraat. Dat bleek uit een gesprekje tijdens de lunch. We hadden het over honderdjarigen, en over oud worden … samen oud worden.

Vlinders gevraagd

Het bewijs dat liefde eeuwig kan duren? Dat vond ik in de krant. Die voerde Frank en Anita Milford Devon op. 101 … én 81 jaar getrouwd. Ik smelt weg bij verhalen als deze. Maar de andere schrijfberen? Die lachen ermee. “Ontwaakt hij al 81 jaar naast dezelfde vrouw? Oei, dat moet saai zijn.” U merkt het: hier dwarrelen géén vlinders rond.

81 jaar fluisteren

Spijtig. Want de liefde kan mooi zijn. Ook als die 81 jaar duurt. Want dan heb je zeeën van tijd om er maximaal van te genieten. Jarenlang fluister je de liefste woordjes tegen elkaar, of stuur je de mooiste liefdesboodschappen. 81 jaar lang spreek je alleen de taal van de liefde. En die is mooi … wondermooi.

Zo dwalen er tussen de eindeloze reeks koosnaampjes enkele prachtexemplaren rond. Denk maar aan dropje, poppemie, donsje, ponponnetje, droompje. Niet toevallig allemaal met de letter ‘o’, zodat je je lippen tuit … nét als bij het zoenen.

Zoete liefde

Maar nog romantischer dan speelse troetelnaampjes, zijn de zoete liefdesverklaringen van échte schrijvers. Want verliefdheid brengt het beste in hen naar boven – ook bij ruwe bolsters als Herman Brusselmans. In Humo beschreef hij ooit de liefde voor zijn vriendin. Hij begon met: “Ik mag nu niet doodgaan, want ik wil de rest van mijn leven van je houden. Mocht mijn hart kunnen spreken, het zou jouw naam spellen. Ik wil je nu zien, zo meteen, straks, binnenkort, vanavond, op zekere dag, altijd.”  

Zeg nu zelf, dat wilt ú toch ook 81 jaar lang horen?