1.  Heel wat huisartsen reageerden, nadat we op medische websites een banner plaatsten hadden geplaatst.
   Na het voegwoord ‘nadat’ volgt altijd een voltooide tijd.
    
2. Shanks Henegouwen is sinds jaar en dag vaste klant bij de Grand Garage du Nord, vooral omwille van wegens de kwaliteit van de servicedienst.
   ‘Omwille van’ drukt een doel uit, geen gevolg. Tenminste: toch in het Algemeen Nederlands.
    
3. Via de erkenningsaanvraag 2009-2013 van Fost Plus engageert het bedrijfsleven zich om de inspanningen uit het verleden onverminderd verder voort te zetten.
   ‘Verder zetten’ betekent iets verzetten zodat het verder van iets of iemand staat. Je werk, je bezigheid zet je voort.
    
4. Omdat deze tegengestelde evoluties elkaar opheffen, bleef het totaal totale verloop relatief stabiel tussen 2003 en 2007.
   Tussen ‘het’, ‘dit’, ‘dat’, een bezittelijk voornaamwoord of een vooropgestelde genitief en het zelfstandig naamwoord krijgt het adjectief een -e: het totale verloop, dit grote paard, dat mooie doel, mijn grijze huis. Behalve in geijkte termen zoals het openbaar vervoer.
    
5. Binnenkort verloont betaalt u de eindejaarspremie voor uw werknemers.
   Verlonen is ambtenarees voor het doodgewone en zoveel normalere betalen.
    

Solden! Een hartverwarmende periode. Winkeliers strooien met kortingen, waardoor ik een hele maand lang denk dat ik onnoemelijk veel geld bespaar. Als een kip zonder kop op xtc huppel ik van winkel tot winkel.

Maar plots ontdek ik dit. Een bizar, ietwat parmantig briefje. Deze ‘goederen’ melden me dat ze niet ‘deelnemen’ aan de solden.

Deze boosdoeners bederven mijn plezier! Ze zijn koppig, en staken. Uit protest tegen onze consumptiemaatschappij? Of omdat ze niet in handen van shopaholics als ik willen vallen? Ik weet het niet. Maar ze doen alleszins niet mee. Ik werp ze een minachtende blik toe en ga op zoek naar goederen die wél deelnemen.

Poëzie is in.

Niet de boekjes met harde kaft. Waarmee dochter- of zoonlief triomfantelijk zwaait, als een klasgenootje er een mooie tekening of karamellenvers in tekende of schreef.

Wel de poëzie in zijn eerste betekenis: dichtkunst. Met woorden die beroeren, verleiden, ontroeren en doen dromen. Dié poëzie is helemaal in. Want sommige artiesten integreren het gesproken en geschreven woord in hun muzikale oeuvre.

Yasmine houdt woord

De try-out bevestigde de hooggespannen verwachtingen: Yasmine houdt woord in haar nieuwe tournee. Ze wisselt pakkende liedjesteksten uiterst geslaagd af met prachtig proza. Zelfs Willem Elsschot en Leonard Nolens komen bij haar langs. U toch ook?

Arenberg Gedichtendag

De Antwerpse Arenbergschouwburg doet zijn duit in het zakje met de gedichtendag op 29 januari. Samen met de uitreiking van de ‘Herman De Coninckprijs 2009′. Niet te missen, toch?

Je zou van minder lyrisch worden …

Boeiende taalschermutseling, laatst met een Franstalige oom. We hadden het over vertaalflaters. Over hoe een Engelse vertaler het bestond om de Franse uitdrukking rencontrer son Waterloo te vertalen met meet his Waterloo. Hij maakte zich vrolijk over de slag in het water van de vertaler.

The winner takes it all?

Want in Waterloo, daar kregen de Fransen in 1815 toch lik op stuk van de Engelsen? Daar beet Napoleon toch in het zand voor Wellington? Dus een Engelsman die zijn Waterloo vindt? Die kraait victorie en plaatst een vreugdedansje, toch?

Finally facing my Waterloo

Niet dus. Toch niet in de taal van vandaag. Want net zoals in het Nederlands kent de uitdrukking alleen maar verliezers. En lijden ook de Engelsen vandaag een beslissende nederlaag, als ze hun Waterloo vinden. Of hoe de taal niet buigt voor de wetten van het slagveld.

De begeleider van mijn wekelijkse fit-en-gezondclubje heeft wel een een heel opmerkelijke passie. Elke eerste woensdagavond van de maand begeeft hij zich naar de Bioruimte in de Universiteit van Antwerpen om … mossen en korstmossen te determineren.

Onbekend en onbemind

Korstmossen? Mossen met schaafwonden? Ik leg het aan mijn collega’s voor. Zij willen ook wel het fijne ervan weten. Dus surfen we het web op. Want we verdragen geen lacunes in onze taalkennis en woordenschat. ‘Korstmossen’, zegt Wikipedia, ‘lijken op plantachtige organismen. In werkelijkheid zijn ze de innige symbiose van twee verschillende organismensoorten: een schimmel en een groenwier of blauwalg. Soms zijn ze zo sterk met elkaar verbonden dat ze buiten het samenwerkingsverband niet overleven.

Verterende liefde, verkleinende taal

Een innige symbiose? Onze fantasie is geprikkeld: de Romeo en Julia van de mossen kunnen voortaan op onze sympathie rekenen. Zeker als we – op een andere site – lezen dat: ‘de voortplanting van de schimmel van het korstmos als een paddenstoeltje met sporen niet kansrijk is. Voeding krijgt zo’n spore amper mee. De sporen van de schimmel moeten op een geschikt algje landen, om daarmee een nieuw korstmosje te vormen.’

Verstikt door een allesverterende liefde, zwaar ondervoed, verstoken van voortplantingsmogelijkheden én verkleuterd door verkleinwoorden … het leven van een korstmos is werkelijk een barre uitdaging.