“Het is weer zover, het is weer advent, kijk hoe het eerste kaarsje brandt.” Zegt dat liedje u iets? Mij wel: we zongen het op de lagere school, in de donkere dagen voor Kerstmis. Helemaal vrolijk werd ik van die aanloop naar het grote feest. Dennengeur en lichtjesschijn: het deed me elk jaar weer glunderen.

Het is wéér zover

En dat doet het nog altijd. Ik kan me meestal inhouden tot Sinterklaas weer op zijn stoomboot richting Benidorm zit. Maar dan ga ik onherroepelijk loos. Ook dit jaar. Ik parkeerde op zes december stipt mijn kamerbrede kerstboom in de woonkamer. Kleefde een paar dagen later op alle pakjes eronder een kaartje, waarop ik met een goudkleurige stift de naam van de gelukkige neerpende. En ook op het werk plantte ik een kerstboompje. Een lelijk exemplaar in doorzichtig plastic, dat van kleur verandert als je het in je usb-poort plugt. Mijn collega’s hebben al officieel protest aangetekend. Ik verwacht hun petitie tegen het onding elk moment op mijn bureau.

Christmas block

Maar ik zit met een probleem (ja, buiten mijn kerstneurose, ja). Gisteren wilde ik kerstkaartjes schrijven. Ik had ze op tafel gelegd, mijn adressenlijst netjes ernaast, en dit keer een zilverkleurige stift opgediept. En toen … blokkeerde ik. Ik wist helemaal niet wat schrijven. Zat volledig zonder inspiratie. Sneeuw in mijn hoofd. Deze copywriter was haar kerstkluts volledig kwijt. Paniek! Van iemand die de godganse dag schrijft, verwachten mensen wel wat originelers dan ‘prettige feestdagen’. Pure faalangst deed me de das om …

Vanavond waag ik een nieuwe poging. Maar suggesties zijn altijd welkom …

Soms duurt het meerdere minuten voor je ‘frank’ valt. Zo vertaalde ik in een tekst over de reiniging van soda-apparaten blindweg: “Druk gedurende één minuut op de knop. Laat het apparaat dan tien minuten rusten.” 

Tien lijnen verder kreeg mijn brein een zure oprisping: één minuut lang op een knop blijven duwen? Zestig seconden? Dan rust je vast samen met je apparaat tien minuten uit!

Gelukkig bevatte de pdf van de drietalige folder ook de Engelse en de originele Duitse versie van de handleiding. Dat was menselijker: ‘Druk gedurende één seconde op de knop’.

Ik heb de klant meteen het advies gegeven om ook zijn Franse hertalingen aan Schrijf.be toe te vertrouwen.

De grootste supporter van de nakende verhuis van Schrijf.be naar grotere kantoren? Viktor, vijf jaar.

Als ik later groot ben

Waarom de derde van m’n vier zonen er zo op gebrand is? Omdat hij later bij zijn papa wil gaan werken! Want die bewaarde speciaal voor hem een schrijftafel met cempjoeter. Tot beide in handen vielen van alweer een nieuwe Schrijfbe’er … En Viktor niet meer wist van welk hout pijlen maken.

Leesruimte

Het manneke kon dan ook zijn geluk niet op, toen hij het kantoor zag dat dienst zal doen als ‘leesruimte’. Waar de copywriters hun tekst hardop nalezen, zoals het hoort. Maar dat Viktor meteen annexeerde als zíjn toekomstige kantoor.

Mits zijn toekomstige werkgever een toegeving wil doen: “Maar papa, als we zo aan het werken zijn, dan krijg ik toch ook nog veel speeltijd, hé?”
Ik heb maar “Ja!” geantwoord. Want precies daarvoor richtte ik onze loungy ‘groene kamer’ in: om even te relaxen en inspiratie op te doen voor een volgende opdracht.

Laatst ging ik op gastronomisch weekend in een onooglijk dorpje in de Vogezen. De locals houden er duidelijk van klare taal en krachtige communicatie. Hebt u geen toestemming? Dan kunt u wel fluiten naar het penetreren. Tja. Daar heb ik weinig aan toe te voegen …

Bij een hertaling zat ik ‘flabbergasted’ naar mijn scherm te turen. Hoe moest ik in godsnaam weten wat – in een reeks van afgewerkte producten bij een drukker – werd bedoeld met ‘points oméga et standard’?

Woordenboeken en gegoogle boden niet meteen soelaas. Mijn Franstalige collega hielp me op het juiste spoor: “Les points oméga ou standard sont des techniques de reliure qui se caractérisent par un point en forme d’oméga ou standard.”

Maar ik was er nog niet uit. Als dichtstbije betekenis van ‘point’ vond ik in Van Dale ‘breisteek, naaisteek’. Verder woelen in het internetarchief dus.

Zo vond ik ze: “Omeganietjes zijn nietjes met een oogje. Als u een brochure laat afwerken met omeganietjes, kunt u die gemakkelijk in een ringmap bewaren.”

En wat leerde ik nog? Dat onze eigenste Wim dat woord op onze website heeft staan. En de omeganietjes gebruikt in onze eigenste Tintelende Tips.

De ronde ogen van de nietjes lijken op de Griekse letter omega. Kwam de ontwerper op die naam? Nee, vast zijn copywriter! Die het vastlegde in zijn rijtje neologismen.

Ondertussen weet ik ook dat ‘agrafe’ in het Frans niet het enige woord is voor nietje. Al is Van Dale er nog niet van op de hoogte.