Verschillen tussen talen blijven fascineren. Zo gebruikt het Frans vaker werkwoorden dan het Nederlands. Bijvoorbeeld wanneer je een eigenschap achter een zelfstandig naamwoord plakt. Zoals in: een broodje met kaas, of nog korter: een broodje kaas. Fransen maken daarvan: een broodje belegd met kaas.

Een mooi voorbeeld zag ik laatst in de slogan van een winkel: Réussir son bébé. Vertaal dat maar eens!

Van Dale geeft als betekenissen voor réussir: doen slagen, tot een goed einde brengen. Bijvoorbeeld: un but (een doelpunt maken), son coup (zijn slag slaan), un examen (voor een examen slagen), un plat (een gerecht voortreffelijk klaarmaken) of un tableau (een mooi schilderij maken).

Maar een baby?

Een mooie baby maken? Slagen voor je baby? Je baby voortreffelijk klaarmaken? Trouwens, het Nederlands gebruikt in zo’n geval de gebiedende wijs. Slaag voor je baby! Maak een mooie baby! Nee, dat wordt niks.

De oplossing is het werkwoord liquideren, zoals de copywriter deed: Voor een gelukkige baby. Extra voordeel: deze versie heeft niet de nare bijsmaak van de Franse.

Die lokte namelijk heel wat protest uit. Blogs van boze mama’s gingen tekeer tegen de logique productivo-compétitive en noemden de slogan une horreur consumériste et culpabilisante. Vertaal dat maar eens!

Eenvoud siert. Mijn oma wist dat al. En zij had helemaal geen kaas gegeten van marketing of communicatie. Toch is dit de essentie van ons prachtige beroep: het eenvoudig houden. Dat bedacht ik vanmorgen op weg naar het werk – terwijl ik mijn hersenen pijnigde over mijn opdracht: het bedenken van een nieuwe naam voor een HR-bedrijf.

Waarom ik niet?

En laat ik nou meteen daarna de perfecte illustratie van die eenvoud voorbijrijden. Op de Battelsesteenweg in Mechelen is namelijk Dienstenthuis gevestigd. Ik zie de naam van het bedrijf en … ben stikjaloers. 

De perfecte naam

Want een naam die zo mooi de lading dekt, zo helder zegt wat het bedrijf doet en waar het voor staat, een naam die bovendien zoveel warmte en positiviteit uitstraalt … je moet er maar opkomen. Supercreatieve-bedenksels-met-dubbele-bodem halen het nooit tegen dit soort parels.

Perfecte baseline

Dienstenthuis dus. Mooi in zijn prachtige eenvoud. En om mijn professionele nijd helemaal overuren te laten kloppen, bedachten ze er een even prachtige baseline bij: thuishulp en strijkservice met dienstencheques. Zucht! Read it and weep.

Liever schrijven

Ik buig nederig het hoofd. Tot ik bedenk dat ik mag werken voor een bedrijf met een even briljante naam: Schrijf.be. Gelukkig maar. Want liever dan te poetsen, schrijf ik toch teksten die doen doen.

Art directors, grafici en copywriters werken vaak hand in hand. Beeld en tekst, weet u wel. En dan kan een duikje in een creatief bad wonderen doen. Zelf put ik nogal eens inspiratie uit originele advertenties (papier en video) op AdverBox en AdverBlog.

Op Adverbox kun je je bovendien registreren voor een dagelijkse nieuwsbrief, op Adverblog voor een wekelijkse samenvatting. En beide brengen je het nieuwe materiaal uiteraard ook op een schoteltje via RSS-feeds.

Onze baas is kapot. Letterlijk. Wims linkerarm is gebroken, en zit stevig in het gips. Typen? Dat gaat nu vreselijk traag. Hoofdletters zijn al helemaal uitgesloten. Ook papieren ordenen lukt niet goed meer. Toen ik net zijn bureau binnenkwam, zat hij een beetje triest te staren naar een wanordelijk stapeltje facturen voor zijn neus. Ik kreeg bijna medelijden. Bijna.

Hoogmoed

Want hoe heeft hij die arm gebroken? Ha! Op vakantie. Wim was een week gaan varen. En liet ons, hardwerkende Schrijfberen, achter in het Mechelse kantoor. Elke dag vonden we een nieuwe foto in onze mailbox. Wim aan het aperitieven. Wim aan het ontbijten op de Seine. Wim aan een idyllisch steigertje. Met de nodige commentaar – uiteraard. Hoe mooi, tof, leuk, warm, gezellig, zonnig het daar wel was. En wij? Wij werkten door. Stikjaloers.

Val

De laatste avond meerde Wim aan, en kuierde hij door een winkelstraat. Daar ging hij tegen de vlakte, gevloerd door een laaghangende ketting. En nu zit hij hier op kantoor, de pijn te verbijten.
Oké, ik geef toe: eigenlijk heb ik toch echt wel medelijden met hem. Ik ga straks een mooie slogan bedenken om op zijn plaaster te schrijven …

Weet u waarvan ik soms wakker lig? Sommige woorden lijken geen échte synoniemen te hebben. En dat is knap lastig voor een copywriter. Want wij willen wel eens afwisseling brengen in onze teksten. Zo houden we onze lezers geboeid. En vallen we zelf niet in slaap boven ons toetsenbord. Maar vooral: zo vermijden we het krassen van Wims strenge, rode balpen op ons scherm .

Alleenstaande woorden

Maar soms stoot je dus op woorden die geen evenknie lijken te hebben. Toch niet een die krek hetzelfde zegt, zonder betekenis- of nuanceverlies. Dan moet je onhandig gaan parafraseren. Of een verwant van het negende knoopsgat in de plaats zetten. Knap frustrerend en nooit echt elegant!

Witte, koude neerslag

Ik bedoel maar. De Inuit kennen tig woorden voor sneeuw. Wij hebben alleen sneeuw. Dat die dan nat is of fijn, of koud of papperig verandert niets: je blijft sneeuw schrijven.

Firma = fabriek?

Of neem: fabriek. Synoniem.net geeft daarvoor als alternatief: bedrijf, firma, industrie, nijverheid, onderneming, productiebedrijf.  Een bedrijf is een fabriek? Daarmee is die thuiswerkende boekhouder gelukkig! Zich moeten concentreren in het lawaai en gedruis van machines. Gebruik in dit geval dan geen synoniemen, zou je zeggen. Maar dan staat een paragraaf meteen volgebouwd met fabrieken.

Arme taal

Of probeer eens een gelijkwaardig alternatief te vinden voor lone rangers als toekomst en ladder. Zelfs het woord woord … of zelfs: zin. Beide onverlaten laten zich - in hun taalkundige betekenis - niet ongestraft vervangen. Is onze taal dan zo arm?

Verstoteling

Ik besloot mijn omgeving op de hoogte te brengen van deze bescheiden taalramp. En ik werd hartelijk uitgelachen. Zij vonden dat ik problemen maakte waar er geen zijn. Nu zeg ik u: dan gooi je al eens iets in de groep …

Zelfhulpgroep voor singles

Ik heb dus besloten een zelfhulpgroep voor alleenstaande woorden op te richten. En ik richt me tot u, beste lezer, om lid te worden. Overschat ik het probleem? Of zit u er ook mee? En hoe lost u het op? Uw gefundeerde antwoorden zijn meer dan welkom.