Zaterdagmorgen wakker geworden met een lichte kater. Waar zou die vandaan komen? De uitdrukking bedoel ik. Want de oorzaak van mijn knallende hoofdpijn ken ik maar al te goed. Uit het Duits, lees ik met kleine oogjes in de digitale bibliotheek der Nederlandse letteren. Verbaast me niet van die Duitsers.

Taalvorser F. Kluge zag de eerste kater opduiken in de studententaal van 1850. Besoffen wie ein Kater klonk het toen. Toch klink ik op het prachtige Katzenjammer haben. Betekent hetzelfde, maar vat mooi de jammerlijke gevolgen van een glaasje te veel.

En de Nederlanders? Die zijn in hun beeldspraak iets minder scheutig op katten, stelde Wim vast in honden en katten. Voelen zij zich eerder hondsberoerd dan kattig na een avondje stevig doorzakken?

Genoeg gejammerd! Dafalgannetje en hop het weekend in!

Mijn zoon van bijna acht leest wat moeizamer dan zijn klasgenoten. Hij krijgt dus extra oefeningen. Woorden in rijtjes die dan achteraf in knullige verhaaltjes worden gepleurd.

En wat lees ik tot mijn grote afgrijzen in zo een verhaal? “Tineke at steeds het grootste stuk taart. Toen Tom binnenkwam, had ze reeds de helft opgegeten.”

Aaargh! Wij zullen onze klanten wel afraden stadhuistaal te gebruiken. Hen met zachte dwang doen afkicken van de steeds’en, reeds’en en mits’en. Staat er alweer een schoollading jongvolwassenen klaar die een zin als: Tevens dienen de nodige documenten met betrekking tot deze inschrijving toegevoegd te worden niet eens zo erg fout vindt. 

Morgenavond ga ik met vrienden op restaurant. Die afspraak staat genoteerd in mijn agenda. Er staat ’19 u. Schapestal’, met tussen ‘Schape’ en ‘stal’ een onleesbaar krulletje, dat je eventueel als n of als vlek kunt interpreteren. Omdat ik niet meteen wist, hoe het ook weer zat met de regels voor die tussen-n. En vooral, omdat ik niet wil dat iemand een spelfout in mijn agenda ziet staan, en dan denkt: “Nou, en dat noemt zichzelf dan copywriter.”

Strikvraag
Ondertussen ben ik er wél uit: schapenstal is de juiste spelling. Maar het restaurant heet ‘De Nieuwe Schapestal’. Dus zelfs al schreef ik het juist, dan was het nog fout. En omgekeerd. Pfff … De volgende keer schrijf ik ’19 u. De Nieuwe Schape’. Altijd juist, altijd gewonnen.

Toch maar hopen dat ik dan onthoud waar ik voor een lekker lamsboutje word verwacht.

Een pluim voor onze noorderburen! En niet alleen omdat ze het goed doen op het EK. Al heeft het wel met voetbal te maken.

Heineken bedacht een hilarisch gadget voor voetbalfans: een trommel die je op je hoofd kunt zetten. In een creatieve bui noemden ze het ding de trom-pet. Leuk kan dat getrommel op je hersenpan niet zijn. Maar ik ben wel behoorlijk jaloers op de geniale naam … 

En het kan nog gekker. Twee jaar geleden, voor het WK in Duitsland, wilde Grolsch een oranje broek lanceren. De naam? Nederhose. Een juridisch geschil stak daar een stokje voor. Maar geef toe: weer een fijne woordspeling.

Als weldenkende copywriter kan ik dan ook niet anders dan voor Oranje supporteren. Hup Holland hup! 

Mijn kriebel keelt. Ziezo: nu weet u meteen waarom ik geen copywriter ben, maar wel Schrijf.be-coördinator.

“Sorry, mijn kriebel keelt”, verontschuldigde ik me net piepend tegenover een klant aan de telefoon. Gelukkig herkende die het probleem: “Geeft niet hoor, daar heeft mijn collega ook regelmatig last van.”

Dat antwoord deugd me deed.