“I said upside down, you’re turning me”, zong Diana Ross in 1980. Schrijfmachines deden dat ook – twintig jaar lang. Geïnspireerd door de piano, hingen hun hamertjes onder de rol te bengelen in een typekorf. En sloegen ze de letters onderaan tegen het papier. Het gevolg? Je zag niet wat je schreef.

Pas in 1895 lanceert Underwood ‘visible writing’. Binnen de kortste keren walst het zijn concurrenten ermee van de markt. Die klampen zich tegen wil en dank vast aan hun ‘blind typewriters’. Een verloren strijd, want wie wil nog telkens de rol omhoogklappen om te controleren wat hij net heeft geschreven?

Ik ben een kwal.
Voor u mij verdenkt van een diepgaande karakteriële zelfkennis, even bijsturen.
Ik ben een kwal … met hoofdletter: Kwal. Schrijf.be-’slang’ voor ‘Kwaliteitsbewaker’. De man met de netelige taak om de werkteksten van de Schrijfbe’ren te beoordelen op structuur, vorm en inhoud. En uiteindelijk dus op hun overtuigingskracht: ‘Doen ze doen?’ Zetten ze aan tot de actie die de opdrachtgever voor ogen had bij de briefing?

Amuseer ik me als Kwal? Natuurlijk, want ik bouw samen met de Schrijfbeer aan een tekst die doet wat hij moét doen. Maar soms gaat het mis en moet de tekst terug naar afzender: als hij zondigt tegen een van de Schrijfdokter-aanbevelingen. Dan moét ik de Schrijfbe’er wel doen herbeginnen. En voel ik me een beetje een … kwal – met kleine ‘k’.

Gelukkig komt dat zelden voor. En mail ik de werktekst rechtstreeks naar ‘Eind’ – onze eindredacteur. Die speurt met zijn haviksogen naar fouten tegen spelling en grammatica, en naar ‘ambtenarees’. Ten slotte gaat de Schrijfbeer er nog eens overheen en dan stevent de tekst eindelijk richting opdrachtgever.

Dus, ja, ik ben een kwal - maar ik draag die titel met trots.

Enkele jaren geleden schreef ik de website van een klant. In zijn nopjes met het resultaat, vroeg hij of ik hem ‘even uit de nood kon helpen’ met zijn webhost. Zijn contactpersoon was Jan Peeters, die enkele technische instellingen zou aanpassen.
Geen probleem. Dat varkentje zou ik wel even wassen. Dacht ik. Want mijn vraag via e-mail genereerde dit kafkaëske antwoord:

Beste Wim,
Helaas werkt Jan Peeters niet meer bij ons!
Wij beheren de DNS server voor al onze klanten.
Dus dit is een weiziging die wij niet doen, en op de helpdesk niet kunnen doen.
Wanneer u het idee heeft dat we dit wel doen, neem dan contact op met uw account manager.
Heeft u geen account manager dan is vrijwel zeker dat we dit niet doen.
Hopelijk heb ik u voldoende geinformeerd,
mvg, HelpdeskTeam

Narcosealarm! Code red voor de anesthesist! Op de operatietafel veert een patiënt recht. Scalpels en ingewanden vliegen rond. Sirenes vullen de ziekenhuisgangen. Potige verpleegsters storten zich met chloroformproppen op de wakkere stakker …

Het woord ‘narcosealarm’ bedwelmde even mijn verbeelding. Het viel vandaag tijdens een telefoontje met een klant. We hadden het over … motorhomes. Hij vertelde dat al zijn zwerfwagens met een narcosealarm zijn uitgerust. Huh?! Jawel, als bescherming tegen een wel erg drieste vorm van overvallen. Lig je eens rustig te dromen in je motorhome, dan jagen boefjes narcosegas door het ventilatieroostertje! Een beproefde techniek die ook dommelende truckers verrast - en vergast.

Verhip, weer wat opgestoken!

6u30 – vroeg op kantoor vandaag. Nog niet goed wakker (hij of ik?) bestookt mijn computer me meteen met een cryptische waarschuwing. Het antivirus- en firewallprogramma meldt me:

“U bent niet beschermd in 59 dagen!” Heuh? Ik snap het niet. Bedoelt men ‘over’? En ben ik het dan nog 59 dagen wél? Want een lijn hoger lees ik dat ik AVG kan blijven ‘gebruiken’ tijdens de verlengingsaanvraag. Maar wat doe je zoal met software die stil en ongedwongen zijn werk op de achtergrond doet? Thee zetten?

“Ik ben gepuzzeld”, verzucht ik – van mijn stuk gebracht door het slecht vertaalde Engels. En kies noodgedwongen eieren voor mijn geld … door mijn registratie te verlengen. Benieuwd wanneer die ingaat: over, binnen of ‘in’ 59 minuten?